کمبود منیزیم و تهدید جدی برای سلامت قلب: یافتههای جدید تحقیقات پزشکی

کمبود منیزیم و تهدید جدی برای سلامت قلب یافتههای جدید تحقیقات پزشکی, تحقیقات اخیر پزشکی نشان میدهد که سطح پایین منیزیم در بدن میتواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به انواع بیماریهای قلبی-عروقی را افزایش دهد، در حالی که بخش زیادی از جامعه مقادیر مورد نیاز این ماده معدنی حیاتی را از طریق رژیم غذایی تامین نمیکنند.

تغییر دیدگاه علمی در مورد نقش منیزیم در گذشته، دانشمندان معتقد بودند که کمبود منیزیم (هایپومگنزیمیا) تنها در افراد دارای شرایط خاصی رخ میدهد که جذب یا دفع این ماده در بدنشان دچار اختلال است. با این حال، مطالعاتی از اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ این فرضیه را تأیید کردند که دریافت ناکافی منیزیم از طریق غذا مستقیماً منجر به کاهش سطح آن در بدن شده و عملکرد قلبی-عروقی را تحت تأثیر منفی قرار میدهد.

شواهد اپیدمیولوژیک قویتر از سال ۲۰۰۶ به بعد از سال ۲۰۰۶ به بعد، تعداد زیادی مطالعه اپیدمیولوژیک برقراری رابطه معکوس بین سطح منیزیم و بیماریهایی نظیر فشار خون بالا، نارسایی قلبی و مرگ ناگهانی قلبی را آشکار ساخت.

، فیبریلاسیون دهلیزی و عوارض قلبی تی تایید کردهاند.

مکانیسمهای تبدیل کمبود منیزیم به مشکل قلبی محققان مکانیسمهای متعددی را تشریح کردهاند که از طریق آنها کمبود منیزیم میتواند به بروز اختلالات قلبی منجر شود. از جمله این مکانیسمها میتوان به بروز استرس التهابی و استرس اکسیداتیو اشاره کرد.

منابع غذایی غنی از منیزیم برای پیشگیری متخصصان بر ضرورت دریافت منظم و کافی منیزیم برای حفظ سلامت کلی تأکید دارند، چرا که بدن برای کنترل فشار خون، تنظیم ضربان قلب و انقباضات عضلانی به این عنصر نیازمند است. بهترین منابع غذایی شامل سبزیجات برگتیره مانند اسفناج و چغندر، آجیل و دانهها (مانند بادام، بادامهندی، تخم کدو و دانه چیا) و همچنین لوبیا سیاه میباشند.