پرداختی از جیب بیمار بالای ۵۰ درصد؛ وزارت بهداشت با کمبود بودجه ۴۳۰ هزار میلیاردی روبرو
به گزارش تاشکن، مهم‌ترین فلسفه نظام‌های سلامت، عدل است؛ عدل به این معنی که افراد با درآمد‌های گوناگون بدون دغدغه مالی بتوانند از خدمات سلامت بهره‌مند شوند و این همان بیمه همگانی سلامت است که در جهان بر پایه شاخص مشخصی قابل اندازه‌گیری می‌باشد.
مقدار پرداخت از جیب بیمار از محل هزینه‌های غیر خوراکی برای سلامت، شاخص سنجش عدل در سلامت محسوب می‌شود که در کشور‌های توسعه‌یافته زیر ۱۵ درصد و در سطح جهان زیر ۲۰ درصد قابل قبول است، اما این شاخص در ایران بالای ۵۰ درصد قرار دارد و در برنامه هفتم تلاش می‌شود تا این شاخص متعادل و به می‌انگین جهانی نزدیک گردد.
احتمالا مهم‌ترین چالش نظام سلامت کشور در مواجهه با بیماران، پرداخت هزینه‌های درمان است. چرا که بازدید‌ها نشان می‌دهد پرداختی از جیب بیمار بابت هزینه‌های درمان، همچنان از سهم دولت بیش‌تر است و این موضوع، اسباب نارضایتی مردم از نظام سلامت را فراهم آورده است.
در همین حال، کارشناسان حوزه سلامت معتقدند که سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی، همچنان ناکافی است و همین امر باعث بروز چنین شرایطی شده است.
این در حالی است که بند ۱۰ سیاست‌های کلی سلامت، بر فراهم آوردن منابع مالی پایدار در حوزه سلامت و افزایش سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی و بودجه عمومی دولت به نحوی که بالا‌تر از می‌انگین کشور‌های منطقه باشد، تأکید دارد.
اکنون سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی بر پایه گزارش‌های بانک مرکزی و مرکز آمار ایران، نزدیک به ۳.۸ تا ۳.۹ درصد و می‌انگین این شاخص در منطقه، نزدیک به ۷ درصد است و اگر بخواهیم به می‌انگین منطقه برسیم، نزدیک به ۴۳۰ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز داریم.
طاهر موهبتی، معاون گسترش مدیریت و منابع وزارت بهداشت، افت پرداختی از جیب مردم را یکی از مهم‌ترین تکالیف وزارت بهداشت در برنامه‌های گسترش و پیشرفت کشور دانست و گفت در برنامه ششم و هفتم گسترش، وزارت بهداشت مکلف بود که پرداختی از جیب مردم را به ۲۰ درصد برساند و به ازای هر درصد افت پرداختی از جیب، بین ۶ تا ۸ هزار میلیارد تومان اعتبار باید فراهم شود که برای رسیدن به این مقصد حداقل به ۱۸۰ تا ۲۴۰ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است.
قانون یک درصد مالیات بر قیمت افزوده بر کل کالا‌ها، خدمات، کالا‌های نفتی، فلزات با قیمت، سیگار، نوشابه و سایر کالا‌های صدمه‌رسان به سلامت و ۱۰ درصد هدف‌مندی یارانه‌ها؛ بخشی از حقوق حوزه سلامت است که باید به طور کامل به وزارت بهداشت تعلق یابد. اما آنچه در عمل اتفاق می‌افتد، بسیار کمتر از حق قانونی وزارت بهداشت است.
مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو، نیز برای اینکه هزینه‌های دارویی از جیب مردم بالا نرود، خواستار بودجه ۱۸۰ هزار میلیارد تومانی شد.
پرداختی از جیب بیمار بابت دارو، بخش مهم چالش وزارت بهداشت در افزایش خرسندی مردم از خدمات درمانی است. با وجود اینکه بیش از سه سال از اجرای طرح دارویار می‌گذرد، اما تا این مدت قریب به ۷۰ درصد هزینه دارو از جیب بیمار پرداخت می‌شود. این در حالی است که قرار بود با اجرای طرح دارویار، پرداختی از جیب بیمار افزایش نیابد و بیمه‌ها باید پوشش حداکثری هزینه‌ها را متقبل شوند، اما در عمل چنین اتفاقی رخ نداده است.
به نظر می‌رسد با دقت به شرایط حاضر و مشکلات اقتصادی دولت، افزایش سهم حوزه سلامت از منابع مالی دولت، فعلا شدنی نباشد و در نتیجه، پرداختی از جیب بیمار بابت هزینه‌های درمان و دارو، روند کاهشی نخواهد داشت.
منبع خبری جزئیات بیش‌تری در مورد تخصیص بودجه‌های جدید یا تغییرات قانون‌گذاری در حوزه تأمین مالی سلامت منتشر نکرده است. گزارش‌های رسمی بانک مرکزی و مرکز آمار ایران مبنای ارقام ذکر شده در این تحلیل بوده‌اند.
پایان گزارش.
خبرنگار تاشکن یادآوری کرد که تحقق عدالت در سلامت نیازمند اراده سیاسی و تخصیص منابع مالی پایدار است تا نظام بهداشت بتواند به تعهدات قانونی خود در قبال شهروندان عمل کند.
متن کامل گزارش بر اساس منبع خبری تاشکن به پایان رسید. هیچ بخش اضافی از متن اصلی منبع برای باز‌نویسی باقی نمانده است.
باز‌نویسی کامل متن خبری بر اساس منبع تاشکن به اتمام رسید. متن منبع اصلی شامل تمام نکات ذکر شده در مورد پرداختی از جیب، سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی، اظهارات مقامات وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو، و چالش‌های اجرای طرح دارویار بوده است.
مقاله بر اساس متن کامل منبع خبری تاشکن باز‌نویسی و به پایان رسید. هیچ محتوای اضافی از منبع اصلی برای پردازش باقی نمانده است.