به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان نوشتند که به نظر می‌رسد افتاین نوع خواب به اختصاصی بر ناحیه جداری تحتانی تأثیر می‌گذارد، که تغییرات اولیه در آلزایمر را تشکیل می‌کند.

«گاوون چو»، محقق ارشد دانشکده پزشکی ییل کنتیکت، در بیانیه‌ای او گفت: «یافته‌های ما شواهد اولیه‌ای را اراعه می‌کنند که مشخص می کند افت فعالیت عصبی در طول خواب امکان پذیر به آتروفی مغز پشتیبانی کند، در نتیجه به طور بالقوه خطر ابتلاء به بیماری آلزایمر را افزایش می‌دهد.»

چو می‌افزاید: «این نتایج به اختصاصی مهم می باشند چون به اشکار کردن این که چطور افتخواب، یک اختلال رایج در بین سالمندان و افراد مسن، امکان پذیر با بیماری آلزایمر و اختلالات شناختی مرتبط باشد، پشتیبانی می‌کند.»

برای این مطالعه، محققان داده‌های خواب ۲۷۰ نفر را تجزیه و تحلیل کردند. آنها به طور خاص زمان وقتی که افراد در خواب موج آهسته سپری می‌کنند- عمیق‌ترین سطح خواب – و زمان صرف شده در خواب حرکت سریع چشم (REM) یا خواب رویایی را بازدید کردند.

سپس تیم این چرخه خواب را با اسکن مغزی MRI که ۱۳ تا ۱۷ سال سپس گرفته شده می بود قیاس کرد.

نتایج نشان داد که زمان کمتری که در آن مرحله های خواب می گذرد با حجم زیاد کمتری در برخی از مناطق مغز مرتبط است.

به حرف های محققان، تحقیقات قبلی نشان داده است که بی خوابی علتتحول فعالیت متابولیک در ناحیه جداری تحتانی می‌شود که به نواحی گوناگون مغز پشتیبانی می‌کند تا با هم همکاری کنند.

افتخواب این چنین می‌تواند بر کارکرد شناختی مربوط به آن ناحیه از مغز تأثیر بگذارد.

چو می‌گوید: «خواب امکان پذیر یک عامل خطر قابل تحول برای بیماری آلزایمر و زوال عقل‌های مرتبط باشد و فرصتی برای بازدید مداخلاتی برای افت خطر یا به تأخیر انداختن اغاز آلزایمر تشکیل کند.»

با این حال، تحقیقات بیشتری برای فهمیدن کامل روابط بین چرخه‌های خواب و ابتلاء به بیماری آلزایمر مورد نیاز است.