سیمای خانواده سی ساله شد؛ شجاعی‌مهر به دلیل بیماری غایب است
برنامه سیمای خانواده در ماه مهر سال ۱۳۷۳ در گروه اجتماعی شبکه یک سیما به مدیریت علی‌اصغر پورمحمدی آغاز به کار کرد. این برنامه با ترکیبی از آیتم‌های نمایشی و خبری در زمان خود استقبال مخاطبان را به همراه داشت تا جایی که برخی بخش‌های آن در بهترین بازه‌های زمانی شبکه ملی بازپخش می‌شد.
در طول سه دهه پخش، مجریان و برنامه‌سازانی چون هرمز شجاعی‌مهر، فاطمه بیدمشکی، شعله قهرمانی، محمد سلیمی، آزاده نمدری، زهرا شوقی و زهرا خاتمی‌راد در این مجموعه حضور یافتند. اگرچه رویکرد‌ها و استراتژی‌های هر دوره متفاوت بود، اما محور اصلی برنامه در تمام این سال‌ها موضوع خانواده باقی ماند.
در تاریخ تلویزیون ایران تعداد برنامه‌هایی که عمرشان بیش از ده سال باشد بسیار محدود است. رسیدن سیمای خانواده به سی سالگی، با وجود تمام فراز و نشیب‌ها، نشان‌دهنده تلاش تلویزیون برای نگه‌داشتن برند‌های پرعمر در میان محو شدن بسیاری از محصولات است.
این برنامه در طول عمر خود هرگز مجریان ثابت نداشته و هویت آن همواره تحت تأثیر سلیقه‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی قرار داشته است. بسیاری از مجریان در حافظه بصری مخاطب همچنان با این برند گره خورده‌اند؛ از جمله آزاده نمدری که با چادر و لحن خاص خود اخبار روز را در بخش خبر‌رسانی برنامه می‌خواند.
در فصل جاری زهرا شوقی، فاطمه رضاپور و فرشته ایزدی به عنوان مجریان برنامه حضور دارند. نام آن‌ها در کنار لیست بلند مجریان پیشین چون عباس طاهری، ساجده سلیمانی، علی اسدی و زهرا ادیبی ثبت شده است. نظر کارشناسان این است که برای تداوم برنامه بهتر است در کنار مجری اصلی، تیمی متنوع و تازه‌ورود شکل گیرد.
گفت‌وگو‌ها درباره غیبت هرمز شجاعی‌مهر از برنامه همچنان ادامه دارد. او در مصاحبه‌ای با خبرنگار تسنیم اعلام کرد که نه قهر کرده و نه مانعی از سوی مسؤولان وجود داشته، بلکه بیماری مانع حضورش شده است. شجاعی‌مهر بیان داشت این روز‌ها در بابل زندگی می‌کنم و در تهران نیستم. ۴۳ سال در این عرصه فعالیت کرده‌ام و نتیجه‌گیری‌ام این است که انسان‌ها چنان زندگی می‌کنند که می‌اندیشند.
او درباره وضعیت سلامتی‌اش افزود سازندگان و مدیران تلویزیون بسیار به من لطف داشتند و خواستار حضور من در برنامه بودند، اما به دلیل بیماری نتوانستم. چندی پیش عمل تیروئید انجام داده‌ام و اکنون با مشکل قلبی روبروم؛ چند رگ قلبم بسته شده و در حال درمان هستم.
تلویزیون سال‌ها است با محصولاتی که تاریخ انقضا دارند ادامه می‌دهد و جایگاه‌ی در حافظه مردم و کارشناسان نمی‌یابند. با تغییر مدیران، اندک برنامه‌های ماندگار سیما یا متحول شده‌اند یا متوقف. ضرورت آن است که تلویزیون تمام ظرفیت‌های خود را به سمت برنامه‌های طولانی‌مدت و چندفصلی سوق دهد، چرا که این فرمت بار‌ها آزمون داده و مخاطب نیز با وجود ضعف‌های ساختاری گاهی، همچنان به آن‌ها وفادار مانده است.