بایکوت هنرمندان در سینمای ایران؛ تح گاهان و تهدیدهای

بایکوت هنرمندان در سینمای ایران؛ تح گاهان و تهدیدهای در ماههای اخیر، بایکوت هنرمندانی که در پروژههای سینمایی و تلویزیونی مرتبط با موضوعات امنیتی یا یری شرکت میکنند، به یکی از مباحث داغ در محیط فرهنگ و هنر تبدیل شده است. گزارشهای مختلف از بروز فشارها، تهدیدات و حتی مواردی از تعرض فیزیکی به این گروه از هنرمندانیین خبر میدهند.

برخی از هنرمندانی چون پندار اکبری و علیرام نورایی، با بیان موضع خود دری همچون گاندو و قلادههای طلا، مواجه با انتقادات شدید و دعاویی بایکوت شدهاند.

ال نورایی در مصاحبهای با خبرگزاری تسنیم، این تها را آثار روشنگر توصیف کرد و گفت که این سریالها سعی دارند حقایق پنهان را به جامعه نشان دهند و مردم را از های به امنیتی آگاه سازند.

در مقابل، برخی از گروهها و ِ انتقادی، حضور هنرمندانیین در چنین پروژههایی را ترویج دیدگاههای äی بهویژه نظامها میدانند و چالشها بهویژه در سال ۱۴۰۱ شد؛ مهران رحبی به عنوان یک نمونهز، به مشارکتش در پروژههای امنیتی، تهدید و ضرب و شتم شد. این نشان میدهد که فشارها گاهی به سطح فیزیک نیز میروسد.

نمونه دیگری، اکبر سنگی است که با بهدلیل فشارهای وارد شده بهدلیل بازی در فیلم قلادههای طلا، تصمیم گرفت از ک í بگیرد و تأکید کرد که او تنها در کارهایی باée€ و وجود خواهد داشت که با، و اصولی یت همخوانی داشته باشند.

این پدیده صرفاً به ایران محدود نیست؛ در بسیاری از کشورهای غربی نیز، هنرمندانی که در پروژههای مرتبط با امنیت ملی یا حمایت از دولتها شرکت میکنند، با تحریمها وż های رو به رو میشوند، در حالی که در کشورهایی مثل چین و روسیه، چنین فشارها کمتر مرئی هستند به دلیل ساختاری متفاوت فضای هنری و سیاسی.

نتیجهگیری این است که هنرمندانی که تصمیم به همکاری در پروژههای / میگیرند، باید مستعد گیری در برابر ná مختلفی باشند که میتواند بر کارآفرینی، سلامت روانی و حتی éé ی تأثیر بگذارد. در، لازم است که که سعی دارندาก، نسبت به Mö وÖ،- öd ä i مواجهه الضغوط، تا بتوانند نقش فزایندهای در تشجیع تفک وآگاهی عمومی ایفا کنند.