به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، نتایج مشخص می کند که به ازای هر ساعت ورزش روزانه یک کودک در سن ۱۱ سالگی، خطر ابتلاء به هرگونه مشکل سلامت روان قبل از ۱۸ سالگی ۱۲٪ افت می‌یابد.

تیم تحقیقات به رهبری دکتر «اسکار لوندگرن»، استادیار بیمارستان دانشگاه لینشوپینگ در سوئد، نتیجه گرفتند: «فعالیت بدنی می‌تواند به گفتن راهکاری برای پیشگیری از مشکلات سلامت روان، به اختصاصی قبل و در دوران نوجوانی، مورد منفعت گیری قرار گیرد و باید متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را به گنجاندن فعالیت بدنی در برنامه‌های درمانی ترغیب کند.»

برای این مطالعه، محققان داده‌های مربوط به تقریباً ۱۶۴۰۰ کودک متولد سوئد بین اکتبر ۱۹۹۷ تا اکتبر ۱۹۹۹ را تجزیه و تحلیل کردند.

والدین مقدار فعالیت بدنی و شراکت ورزشی سازمان‌یافته فرزندان خود را در سنین ۵، ۸ و ۱۱ سالگی گزارش کردند و سلامت روان آنها تا سن ۱۸ سالگی پیگیری شد.

در کل، ۱۵٪ از کودکان حداقل به یک مشکل سلامت روان مبتلا بودند و ۴٪ سه مورد یا زیاد تر مشکل داشتند. نتایج، تفاوت‌های آشکاری را در مزایا ورزش بر سلامت روان پسران و دختران نشان داد.

برای مثال، نتایج مشخص می کند که فعالیت بدنی روزانه در سن ۱۱ سالگی، خطر افسردگی را در بین دختران ۱۸٪ و در بین پسران ۲۹٪ افت می‌دهد.

این چنین به نظر می‌رسد که اثرات ورزش در پسران سریعتر ریشه می‌دواند، اما در دختران نه:

• خطر افسردگی در پسران در سن ۵ سالگی ۱۹٪ و در سن ۸ سالگی ۲۳٪ کمتر می بود.

• خطر اضطراب در پسران در سن ۵ سالگی ۲۱٪ و در سن ۱۱ سالگی ۳۹٪ کمتر می بود.

• خطر اعتیاد در پسران در سن ۸ سالگی ۲۴٪ و در سن ۱۱ سالگی ۳۵٪ کمتر می بود.

محققان انها گفتند که این افت خطر در بین دختران مشاهده نشد.

محققان دریافتند که شرکت در ورزش‌های سازمان‌یافته، خطر ابتلاء به اولین مشکل سلامت روان را برای پسران (۲۳٪ کمتر) و دختران (۱۲٪) افت می‌دهد.

محققان نوشتند: «فعالیت بدنی امکان پذیر پسران و دختران را به راه حلهای مختلفی تحت تأثیر قرار دهد، از جمله تغییراتی که توسط سطوح گوناگون هورمون‌های جنسی تشکیل می‌شود. با این حال، این اثرات امکان پذیر مستقیم باشند – به گفتن مثال، با تأثیر بر سلامت و رشد مغز- یا غیرمستقیم – به گفتن مثال، با افت بیش‌فعالی تحت بالینی، که در بین پسران شایع‌تر است.»

محققان نتیجه گرفتند که «نتایج آنها از این فرضیه حمایتمی‌کند که دوره درست قبل و در طول مرحله های اولیه بلوغ امکان پذیر نشان‌دهنده یک دوره حساس باشد که در آن فعالیت بدنی کلید افزایش تاب‌آوری و تحمل است.»

به طور خاص، محققان نوشتند که دوره سنی بین ۱۰ تا ۱۲ سالگی نشان‌دهنده «یک پنجره مهم از زمان» است.