پرواز هواپیمای ایکس‌آرکیو-۷۳ دارپا تا پایان سال جاری

پرواز هواپیمای ایکس‌آرکیو-۷۳ دارپا تا پایان سال جاری

دارپا از نسخه نمایشی هواپیمای پیشرانه الک‌تریکی هیبریدی برنامه شیپارد (SHEPARD) رونمایی کرد که با نام ایکس‌آرکیو-۷۳ شناخته می‌شود. این پهپاد شباهت زیادی به یک نسخه می‌نیاتوری از بمب‌افکن بی-۲۱ دارد و پیش‌بینی می‌شود تا پایان سال می‌لادی جاری اولین پرواز خود را انجام دهد.

اکس‌آرکیو-۷۳ نمادین است از پیشرفت فناوری پهپاد‌ها در محافل نظامی. این پهپاد نه تنها یک هواپیمای بدون سرنشین الک‌تریکی هیبریدی است، بلکه با استقامت طولانی و سطح مقطع راداری بسیار پایین طراحی شده تا بتواند محموله‌های سنگین را در عمق قلمرو دشمن حمل نماید.

ساخت این پهپاد بر عهده کنسرسیومی است که تحت رهبری نورثروپ گرامن فعالیت می‌کند. این نسل جدید از هواپیما‌های ایکس دارپا، توسعه‌ای پیشرفته بر پایه برنامه جغد شاخدار بزرگ (GHO) محسوب می‌شود که پروژه‌ای تحقیقاتی پیشرفته در آزمایشگاه‌های پژوهش نیروی هوایی آمریکا بوده است. اکس‌آرکیو-۷۳ ابعاد بزرگ‌تر و سطح محرمانگی بالا‌تری نسبت به پیشین خود دارد.

<figcaption class="wp-element-caption"قیاس پهپادهای GHO (عقب) و XRQ-۷۳ (جلو)

ویژگی‌های فنی ایکس‌آرکیو-۷۳

در حالی که پهپاد جی‌اچ‌او تنها ۱۸۰ کیلوگرم وزن دارد، ایکس‌آرکیو-۷۳ در دسته پهپاد‌های گروه ۳ قرار می‌گیرد؛ به این معنی که وزن آن بیش از ۵۶۷ کیلوگرم خواهد بود و سرعت حداکثر ۲۵۰ گره (معادل ۴۶۳ کیلوم‌تر بر ساعت) خواهد داشت.

تفاوت قابل توجه دیگری در طراحی بال‌ها وجود دارد. موتور‌های الک‌تریکی این پهپاد در بدنه هواپیما جای گرفته‌اند، در حالی که چهار موتور جی‌اچ‌او در چهار محفظه جداگانه روی دم هواپیما قرار داشتند. هدف از این پروژه، رساندن فناوری جی‌اچ‌او به بلوغ در کوتاه‌ترین زمان و عملیاتی کردن آن در بازه ۲۰ ماهه است.

دارپا قصد دارد با بهره‌گیری از فناوری‌های نوظهور پهپادی، ریسک‌های سیستمی ادغام این تکنولوژی‌ها را از بین ببرد و یک هواپیمای موثر با استقامت بالا طراحی کند. مقصد نهایی برنامه شیپارد، توسعه یک معماری پیشرانه اختصاصی و یک کلاس قدرتی جدید در یک هواپیمای نمونه است که وزارت دفاع آمریکا بتواند از آن بهره‌برداری کند.