چرا میمونها تا پایان عمر کیهان هم نمیتوانند آثار شکسپیر را تایپ کنند

چرا میمونها تا پایان عمر کیهان هم نمیتوانند آثار شکسپیر را تایپ کنند؟, قضیه معروف میمون نامتناهی بیان میکند که یک میمون با فشردن تصادفی کلیدهای صفحهکلید در زمانی نامحدود، در نهایت قادر است هر متنی، از جمله مجموعه کامل آثار ویلیام شکسپیر، را تدوین نماید. با این حال، محققان استرالیایی این فرضیه کلاسیک را با رویکردی کمی و محدودیتهای فیزیکی واقعی مورد ارزیابی قرار دادهاند.

نسخهای دیگر از این آزمایش فکری، تعداد میمونها را بینهایت میداند اما بازه زمانی را محدود میسازد. هدف اصلی این پارادوکس، درک مفهوم بینهایت و نشان دادن آن است که در مقیاس بینهایت، حتی رویدادهای با احتمال بسیار پایین نیز قطعاً محقق میشوند. ریاضیدانان دانشگاه فناوری سیدنی (UTS) با اعمال محدودیتهای محدود اما بسیار گسترده، به نتایجی شگفتانگیز رسیدهاند.

آنها عمر کیهان را تا لحظه مرگ گرمایی — زمانی که کیهان به دلیل انتروپی ماکزیمم از کار میافتد و حدود یک گوگول (۱۰ به توان ۱۰۰) سال از این لحظه باقی مانده است — در نظر گرفتند. با فرض وجود ۲۰۰ هزار شامپانزه (به عنوان نماد میمونهای تایپیست) که هر کدام ۳۰ سال عمر خود را صرف تایپ کردن با سرعت یک کاراکتر در ثانیه روی صفحهکلیدی ۳۰ کلیدی میکنند، احتمال تولید آثار شکسپیر محاسبه شد.

نتایج منتشر شده در ژورنال فرانکلین اوپن نشان میدهد که احتمال تایپ تصادفی حتی یک کلمه ساده مانند توسط یک میمون در طول عمر خود، تنها ۵ درصد است. در حالی که مجموعه آثار شکسپیر شامل نزدیک به ۸۸۵ هزار کلمه است. شانس موفقیت برای تایپ کامل این آثار، حتی با در نظر گرفتن تمام اتمهای کیهان به عنوان یک کیهان جداگانه پر از میمون، به شدت از یک در میلیون هم کمتر و در عمل غیرممکن است.

این مطالعه نشان میدهد که افزایش سرعت تایپ یا تعداد میمونها در چارچوب محدودیتهای فیزیکی کیهان، قادر به جبران این شکاف احتمالی نیست. میمونها در بهترین حالت تنها قادرند چند متن بسیار کوتاه و پیشپاافتاده تولید کنند، نه شاهکارهای ادبی پیچیده.