چالشها و فرصتهای صنعت غذاهای فراسودمند در ایران؛ از کمبود سرمایهگذاری تا پتانسیل صادرات
چالشها و فرصتهای صنعت غذاهای فراسودمند در ایران؛ از کمبود سرمایهگذاری تا پتانسیل صادرات, ابراهیم شیخ در ششمین کنگره بینالمللی پروبیوتیک و غذاهای فراسودمند که به گزارش تاشکن برگزار شد، بر ضرورت توسعه این صنعت در مقیاس ملی و جهانی تأکید کرد. او بیان داشت اگرچه صد سال از آغاز فعالیتهای این حوزه میگذرد، اما صنعت همچنان در مراحل اولیه رشد قرار دارد و دستیابی به اهداف استراتژیک نیازمند همت، همکاری و تداوم تلاشهاست.
موانع فرهنگی و ساختاری در پیشبرد صنعت یکی از چالشهای اصلی که شیخ به آن اشاره کرد، پراکندگی فعالیتها و فقدان هماهنگی در فرهنگسازی و توسعه صنعت غذاهای فراسودمند در ایران است. این ناهمگامی مانع از دستیابی به نتایج پایدار و بلندمدت شده است.
کیفیت غذا و نقش پروبیوتیک در ارتقای کیفیت زندگی شیخ بر اهمیت کیفیت غذا به عنوان یکی از نیازهای اساسی انسان و لذتبخشترین فعالیتهای روزمره تأکید کرد. او گفت اگر غذا به شکلی تدوین شود که هم لذیذ و هم سالم باشد، گامی بزرگ در بهبود کیفیت زندگی برداشته میشود. در این مسیر، صنعت پروبیوتیکها نقش بنیادین ایفا میکند، چرا که علاوه بر تأثیر بر سلامت، میتواند در مقابله با بیماریهای واگیردار و تقویت سیستم ایمنی موثر باشد.
کمبود سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه (R&D) از نظر اقتصادی، شیخ هشدار داد که از هر هزار تومان درآمد در شرکتهای ایرانی، تنها سه تومان به تحقیق و توسعه اختصاص مییابد. این رقم برای رشد پایدار و علمی صنعت غذاهای فراسودمند و پروبیوتیکها ناکافی است.
زشی نشاندهنده شکاف قابلتوجهی است. در حالی که مکملهای ورزشی رشد چشمگیری داشته، پیشرفت در حوزه پروبیوتیک و غذاهای فراسودمند بسیار کند بوده است.
این موضوع هشداری جدی برای سیاستگذاران و فعالان صنعت محسوب میشود. پتانسیلهای صادراتی و ضرورت توسعه بازار با وجود رشد صادرات صنایع غذایی در سالهای اخیر، سهم غذاهای فراسودمند و پروبیوتیکها از این رشد محسوس نبوده است.
بعد اجتماعی و استراتژیک صنعت فراسودمند در پایان، شیخ تأکید کرد که صنعت غذاهای فراسودمند تنها یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه یک صنعت اجتماعی و استراتژیک است که مستقیماً بر سلامت جامعه و کیفیت زندگی مردم تأثیر میگذارد. بنابراین، در کنار حمایتهای مالی و اقتصادی، تقویت فرهنگسازی و آگاهیرسانی در این حوزه نیز ضروری و حتمی است.