یک تپ اختر آرام در مرکز سیتیای ۱ قرار دارد که با قیمانده یک ابرنواختر است

تپ اختر آرام در قلب سیتیای ۱؛ کشف پالس پرتو گاما توسط تلسکوپ فرمی

یک تپ اختر آرام در مرکز سیتیای ۱ قرار دارد که با قیمانده یک ابرنواختر است. این پدیده برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ از طریق طول موجهای را دیویی که توسط ستارهشناسان رصد شده بود کشف یافت و پس از آن به عنوان نتیجه انفجار مرگ یک ستاره عظیم شناسایی گردید.

با این حال هیچ پالس را دیویی از تپ اختر مورد انتظار که با قیمانده ستاره نوترونی در حال چرخش از هسته فروپاشیده ستارهای عظیم است رصد نشد. حتی نزدیک به ده هزار سال پس از انفجار اولیه ابرنواختر، همچنان ابر زباله بین ستارهای در طول موجهای نوری ضعیف باقی مانده است.

در عکس روز ناسا چه میبینیم؟

اشعههای قابل رویت طول موج سیتیای ۱ از جبهههای شوک در حال انبساط تا به امروز در این عکس عمیق تلسکوپی قابل مشاهده هستند. این قاب در سراسر میدان ستارهای در صورت فلکی شمالی قیفاووس گسترش مییابد.

در حالی که از آن زمان هیچ تپ اختری در طول موجهای را دیویی اشکار نشده بود، در سال ۲۰۰۸ تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی تابش پالسی از سیتیای ۱ را شناسایی کرد و ستاره نوترونی در حال چرخش آن را مشخص نمود.

این منبع به عنوان اولین نمونه از نوع رو به رشد تپ اخترها شناخته شده است که در طول موجهای را دیویی غیرفعال میباشند اما در پرتوهای گاما با انرژی بالا پالس خواهند داد.