سخن از انقراض گروه‌های جانوری به بین می‌آید و فردی از «میش مرغ» یادی نمی‌کند؛ در معرض انقراض‌ترین گونه جانوری ایران که مربوط به ۱۵۰۰ سال قبل است و اکنون عکس این پرنده بر آثار هنری و صنایع دستی انجمن «ژین بانان سروشتی بوکان» نقش بسته است.

با عمل های حمایتی انجمن محیط زیستی «ژین بانان سروشتی بوکان» که دغدغه احیای میش مرغ را دارد؛ توام با همراهی مردم محلی و اداره کل حفاظت از محیط زیست کردستان علتشد میش مرغ از ۱۶ عدد به ۳۰ الی ۴۰ عدد افزایش اشکار کند.

کمتر از هزار «میش مرغ» در جهان وجود دارد

جعفر شیخ جلیلی هیئت مدیره این انجمن به خبرنگار محیط زیست خبرگزاری برنا درمورد نقش مرغ میش روی صنایع دستی می‌گوید: عکس این پرنده با هنر دست هنرمندان روی بشقاب، ظروف، پلاک گردنبند و دیگر محصولات بازآفرینی شده است.

شیخ جلیلی با اشاره به ثبت انجمن از سال ۹۹ ادامه می‌دهد: با دقت به این که فعالیت انجمن ژین بانان به طور محافظت مشارکتی ۱۵۰ هنرمند از میش مرغ است؛ نمی‌توان اسم احیا روی این افزایش جمعیت گذاشت چرا که تا این مدت زیر هزار عدد از این پرنده وجود دارد.

حیات «میش مرغ» در تهدید مجوزهای وزارت صمت

شیخ جلیلی عوامل انسانی را بزرگترین تهدید برای میش مرغ می‌داند و ادامه می‌دهد: با دقت به این که کوچک‌تر شدن زیستگاه از جمله تهدیدات این گونه جانوری به شمار می‌آید؛ اکنون زیستگاه این پرنده در معرض انقراض تنها به دو شهر بوکان و سقز محدود می‌شود. از نظر دیگر با صدور مجوز از سوی وزارت صمت برای رشد قارچ گونه خانوار‌ها، زیستگاه این پرنده بومی ایران با شن و ماسه یکسان شده و میش مرغ‌ها نیز از زیستگاه خود می‌گریزند.

شیخ جلیلی انتقال جریان برق در زیستگاه میش مرغ را گامی برای انقراض این پرنده گفتن می‌کند و ادامه می‌دهد: پیش از این میش مرغ بین زمین‌های گسترده که به جای درخت، علفزار‌ها و گندم‌های بلند داشتند مستقر می‌شد؛ چرا که تا پیش از کشاورزی مدرن، برداشت گندم نیز وقتی طویل می‌طلبید که امنیت جوجه‌های میش مرغ تامین می‌شد. به عبارت دیگر جوجه میش مرغ از اواسط مرداد توانایی پرواز کردن خود را اشکار می‌کند که همزمان با فصل برداشت گندم است. در حالی که در کشاورزی مدرن، برداشت گندم از اواخر خرداد ماه اغاز و تا تیرماه به آخر می‌رسد؛ یعنی وقتی به آخر می‌رسد که تا این مدت موعود پرواز این جوجه‌های کوچک فرا نرسیده است.

دروگرهای غول پیکر، جوجه‌های میش مرغ را می‌بلعند

شیخ جلیلی با اشاره به دعوت انجمن از هنرمندان منطقه بوکان ادامه می‌دهد: از نظر دیگر جوجه میش مرغ در موقعیتی که میش مرغ والد وجود نداشته باشد؛ در هر شرایط و وضعیتی که باشد چشم به راه والد خود می‌ماند و حتی اگر خطری حس کند هم جای خود را تحول نخواهد داد. از همین رو دروگر‌های غول پیکر، این جوجه‌ها را می‌بلعند.

هیئت مدیره انجمن «ژین بانان سروشتی بوکان» درمورد عمل های پیشگیری از اتلاف جوجه‌ها می‌گوید: یکی از عمل های، آگاه سازی و خبر رسانی به کشاورز‌ها می بود؛ در فصل درو گندم به کشاورز پیشنهاد می‌شد که بخشی از زمین که گمان وجود جوجه میش مرغ است را درو نکند تا جوجه توانایی پرواز را اشکار کند. با صاحبان کمباین‌ها نیز مبنی بر منع درو در شب او گفت و شنود انجام می‌شد.

انجمن، اجازه ورود و آموزش در مدارس را ندارد

هیئت مدیره انجمن «ژین بانان سروشتی بوکان» با اشاره به فعالیت کمیته آموزش در حوزه تشکیل کتاب و آموزش تشریح می‌کند: پیش از این نیز کمیته آموزش انجمن از پایه پیش دبستانی تا متوسطه و در بستر کلاس‌های درس عمل به آموزش می‌کرد؛ این روال تا جایی ادامه داشت که با ممانعت حراست آموزش و پرورش روبه رو شد و انجمن، اجازه ورود به مدارس را از دست داد.

شیخ جلیلی با اشاره به جلب شراکت و حمایتمردم خاطر نشان می‌کند: علاوه بر این که هنرمندان حوزه بوکان با تشکیل آثار دستی به شناسایی میش مرغ به مردم، پیشگام شدند؛ هر ضلع از این مثلث حمایتی از کار خود دست بکشد، احیای میش مرغ نیز محقق نخواهد شد.

راه اندازی مرکز تکثیر در اسارت «میش‌مرغ» در دستور کار سازمان محیط زیست

پیش از این غلامرضا ابدالی مدیرکل دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست او گفت: به منظور حمایتاز بقای گونه و تحکیم جمعیت‌ میش مرغ در ایران تدوین برنامه عمل مدیریت و حفاظت گونه انجام شد و به جستوجو آن با شراکت اداره‌ کل حفاظت محیط زیست استان آذربایجان غربی عمل‌هایی درحال انجام است.

وی ادامه در ادامه گفت: محور دوم عمل‌های درحال پیگیری، راه‌اندازی برنامه و مرکز تکثیر در اسارت گونه است که بعد از بازدید الزام آن با برگزاری جلسات و همفکری با برخی کارشناسان داخلی و بین‌المللی در دستورکار قرار دارد.

انتهای مطلب/