سیارک ۲۰۲۴ پیتی۵ به عنوان ماه موقت دو ماهه زمین در آسمان

سیارک ۲۰۲۴ پیتی۵ به عنوان ماه موقت دو ماهه زمین در آسمان, سیارک کوچکی با نام ۲۰۲۴ پیتی۵ و قطر حدود ۱۱ متر برای دورهای کوتاه، تقریبا دو ماه، در محوطه گرانشی زمین باقی خواهد ماند. این پدیده از ۷ مهر تا ۵ آذر ۱۴۰۳ ادامه دارد و برخی محققان به این اجرام ماه دوم زمین میگویند. تفاوت با ماه اصلی زمین برخلاف ماه طبیعی که نزدیک به ۴ میلیارد سال است در مدار زمین میچرخد، این سیارک تنها برای چند هفته مهمان موقت است.

پس از اتمام این بازه، ۲۰۲۴ پیتی۵ به مدار اصلی خود در کمربند سیارکی آرجونا بازمیگردد. عامل اصلی این گرفتاری موقت، اختلال گرانشی ناشی از خورشید است که مسیر سیارک را به سمت زمین منحرف میکند. کشف و ویژگیهای مداری این سیارک برای اولین بار در ۱۷ مرداد ۱۴۰۳، در فاصله ۵۶۸۵۰۰ کیلومتری از زمین، توسط رصدخانه ساترلند در آفریقای جنوبی شناسایی شد.

۲۰۲۴ پیتی۵ جزو اجسام کمربند آرجونا است که مدارشان حول خورشید بسیار شبیه به مدار زمین است و فاصله متوسطشان از خورشید حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتر میباشد. تحلیل علمی و دیدگاه محققان گروهی از دانشمندان با مطالعه پویایی اجسام نزدیک زمین، این سیارک را در دسته رخدادهای قمر کوچک طبقهبندی کردند.

کارلوس د لا فوئنته مارکوس، استاد دانشگاه کامپلوتنس مادرید و نویسنده اصلی تحقیق، بیان میکند که اجزای کمربند آرجونا بخشی طبیعی از جمعیت سیارکها و دنبالههای نزدیک به زمین هستند و حضور آنها در آسمان امری متعارف است. انواع قمرهای کوچک موقت رخدادهای قمر کوچک به دو گروه تقسیم میشوند گروه اول شامل سیارکهایی است که یک یا چند دور کامل حول زمین میچرخند و یک تا چند سال در محوطه گرانشی زمین باقی میمانند.

گروه دوم، شامل اجرام نظیر ۲۰۲۴ پیتی۵ میشود که حتی یک دور کامل را هم تکمیل نمیکنند و تنها برای چند روز تا چند ماه و از مناطق محدود قابل رصد هستند. فاصله ایمن و سوابق قبلی برخی اجسام کمربند آرجونا میتوانند تا فاصله ۴.۵ میلیون کیلومتری به زمین نزدیک شوند با سرعت حدود ۳۵۴۰ کیلومتر بر ساعت. این فاصله به اندازه کافی امن است و هیچ تهدیدی برای زمین ایجاد نمیکند.

تا به امروز دو سیارک دیگر به نامهای ۲۰۰۶ آراچ۱۲۰ و ۲۰۲۰ سیدی۳ شناسایی شدهاند که به صورت موقت در مدار زمین گیر افتاده بودند. تکرار پدیده و شرایط رصد حضور سیارکهای کوچک مشابه ۲۰۲۴ پیتی۵ به طور نسبی متداول است و هر چند سال یک بار رخ میدهد، اما سیارکهای با ماندگاری طولانیتر (گروه اول) پدیده نادری هستند و معمولاً هر ۱۰ تا ۲۰ سال یک بار اتفاق میافتند.

رصد این سیارک با چشم غیرمسلح یا تلسکوپهای معمولی امکانپذیر نیست، زیرا بسیار خافت و کوچک است. محققان قصد دارند با استفاده از تلسکوپهای حرفهای، رصد دقیقی انجام دهند تا دادههای ارزشمندی از ویژگیهای فیزیکی و مداری آن جمعآوری کنند.