>> روش نوین برای تولید کاغذ پایدار از ضایعات نساجی با استفاده از الیاف پنبه مستعمل >> دانش

>> روش نوین برای تولید کاغذ پایدار از ضایعات نساجی با استفاده از الیاف پنبه مستعمل >> دانش

>> روش نوین برای تولید کاغذ پایدار از ضایعات نساجی با استفاده از الیاف پنبه مستعمل >> دانشمندان دانشگاه گراتس در اتریش روشی نوین برای تبدیل الیاف منسوجات پنبهای مستعمل به کاغذ با کیفیت بالا توسعه دادهاند. در این روش، ابتدا لباسهای منسوجات پنبهای به قطعات کوچک برش داده و سپس در محلول آبی خیس قرار میگیرند.

در بعدی، مخلوط حاصل از برش لباسها در آسیاب قرار میگیرد تا الیاف پنبهای بدون گره خوردن یا در هم تنیده شدن، به صورت جداگانه جدا شوند. در آخر، یک موادلق جامد در مایع (سوسپانسیون) حاصل میشود که ویژگیهای مشابه سوسپانسیونهای مورد استفاده در تولید کاغذهای رایج را دارد. پس از الحصول على هذا السوسپانسیون، با افزودن خمیرهای خاص و مواد لیف-، कागज बनाया जाता है.

یتوان رنگ نهایی کاغذ را بهطور دلخواه تغییر داد.

از جهه دیگر، استفاده از اسیدهای سبک و مواد قلیایی میتواند فرآیند جداسازی و تمیز کردن الیاف را تسریع نماید و به کلی فرایند کمک نماید. تیم تحقیق برنامه دارد تا این روش را به مقیاس صنعتی گسترش داده و باיעילות اقتصادی و’ تولید کنند. هدف آنها. بر اساس آمارهای موجود، در اتریش سالانه حدود ۲۲۰ تن لباس منسوجات پنبهای مستعمل تولید میشود که تقریباً ۸۰ درصد آن سوزانده میشود و גורם מلوثים סביבתיים.

این روش جدید نه تنها ضایعات نساجی را کاهش میدهد، بلکه منبعی تجدیدپذیر برای تولید کاغذ ارائه میدهد.

با استفاده از این روش، نیاز به استفاده از چوب بهعنوان è اولیه در تولید کاغذ بهطور قابلتوجهی کاهش مییابد و این موضوع در حفظ جنگلها و تنوع زیستی نقش کلیدی ایفا میکند. علاوه بر این، محققان در حال بررسی استفاده از سایر الیاف منسوجات مانند پاستر و نای در این فرآیند هستند تا تنوع محصولات نهایی افزایش یابد.

هدف نهایی، ایجاد یک چرخه بسته در صنعت لباس است که در آن محصولات منسوجات پس از اتمام عمر مصرفی خود، به جای سوزاندن یا دفن شدن، بهعنوان è اولیه برای تولید کاغذ و سایر محصولات استفاده شوند.

این ویژگی، آن را بهعنوان گزینشی مناسب برای کاربردهای بستهبندی غذا و محصولات بهداشتی معرفی میکند. در پایان، تیم پژوهشی تأکید کرده است که برای مقیاسبندی این فناوری به نیاز به همکاری بین دانشگاهها، صنایع و دولتها است. ایجاد استانداردهای فنی و ارائه مشوقهای مالی میتواند تسهیلکنندهٔ این فناوری در سطح جهانی باشد.