21 ژوئن 2011 برنامه شاتل فضایی ناسا با فرود شاتل فضایی آتلانتیس در مأموریت اس‌تی‌اس 135 در مرکز فضایی کندی ناسا به آخر رسید.

این مأموریت با چهار فضانورد، کوچک‌ترین مأموریت شاتل از زمان اس‌تی‌اس 6 در آوریل 1983 می بود. محموله مهم فضاپیما، ماژول لجستیک چند منظوره (MPLM) و یک حامل سبک وزن چند منظوره (LMC) می بود که به ایستگاه فضایی بین‌المللی منتقل شد.

اگرچه مأموریت مجوز داشت، اما در ابتدا ناسا هیچ بودجه‌ای برای آن نداشت و سؤالاتی را درمورد این که آیا شاتل پرواز خواهد کرد یا خیر، تشکیل کرد. تا این که در 13 فوریه 2011، مدیران برنامه به نیروی کار خود انها گفتند که اس‌تی‌اس-135 بدون دقت به حالت بودجه پرواز خواهد کرد.

«چارلز بولدن»، مدیر ناسا، طی یک سخنرانی در مرکز پرواز فضایی مارشال حرف های‌ می بود که آژانس نیاز به پرواز اس‌تی‌اس 135 به‌سوی ایستگاه در سال 2011 دارد. این پرواز به علت تأخیرهای احتمالی در گسترش موشک‌های تجاری و فضاپیماهای طراحی‌شده برای حمل بار الزامی می بود.

در روز پرتاب نزدیک به یک میلیون تماشاگر در کنار سواحل، رودخانه‌ها و معابر جمع شده‌ بودند تا آن را تماشا کنند. علی‌رغم پیش‌بینی آب‌وهوای نامناسب پیش از پرتاب در 8 ژوئیه، آتلانتیس در ساعت 11:29 صبح به زمان شرقی پرتاب شد.

تیمی از فضانوردان باتجربه به رهبری فرمانده «کریس فرگوسن» در آتلانتیس درحال حرکت به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی بودند. خلبان پرواز «داگ هرلی» و متخصصان مأموریت «سندی مگنوس» و «رکس والهایم» سرنشینان را راه اندازی دادند.

این مأموریت 13 روزه بیشتر از 9400 پوند قطعات، تجهیزات یدکی و دیگر لوازم را حمل کرد. با انجام مأموریت، آتلانتیس و خدمه آزمایشگاه مدار را ترک کردند و 21 ژوئیه به خانه بازگشتند.