امید قبادی نایب رئیس هیأت‌مدیره انجمن اهدای عضو ایرانیان در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری مهر او گفت: فردی که دچار مرگ مغزی می‌شود، نهایتاً تا ۱۴ روز با دستگاه تنفس مصنوعی زنده می‌ماند و در این زمان باید تصمیم برای اهدای عضو گرفته شود و مرگ مغزی در ایران زیاد تر در رده سنی ۲۰ تا ۴۰ سال رخ می‌دهد و شایع‌ترین علت آن، ضربه به سر در تاثییر تصادفات جاده‌ای است.

مرگ مغزی با کما نادرست گرفته نشود!

او گفت: بین کما و مرگ مغزی تفاوت جدی وجود دارد، اما از نظر ظاهری حتی برای پزشکان با سابقه نیز امکان پذیر شباهت داشته باشد اما فرد در کما، مغزش زنده است ولی ارتباطی با محیط ندارد؛ در حالی که مرگ مغزی یعنی نابودی کامل مغز و فقدان برگشت‌پذیری. در این حالت، فرد فوت شده است، حتی اگر ضربان قلب روی مانیتور دیده شود یا قفسه سینه بالا و پایین برود، که این ناشی از دستگاه تنفس مصنوعی است.

قبادی خاطر نشان کرد: تفاوت اساسی بین کما و مرگ مغزی در این است که در مرگ مغزی به معنی توقف کامل و برگشت‌ناپذیر کارکرد مغز است، اما کما حالتی است که مغز به‌طور موقت کارکرد ندارد. در این شرایط، فرد در حالت نباتی قرار می‌گیرد، اما امکان پذیر با درمان بهبود یابد و ارتباطش با محیط از سر گیرد. اما در مرگ مغزی، این امکان وجود ندارد و فرد فوت شده است.

نایب رئیس هیأت‌مدیره انجمن اهدای عضو ایرانیان او گفت: فرد مرگ مغزی به‌طور ظاهری همانند فردی است که در کما قرار دارد. به همین علت تشخیص دقیق بین مرگ مغزی و کما برای خانواده‌ها سخت است، در واقع، باید بگویم که هر فرد مرگ مغزی می‌تواند اعضای حیاتی خود را برای نجات دیگران اهدا کند.

به حرف های قبادی؛ در پزشکی دو نوع مرگ داریم: مرگ معمولی یا مرگ قلبی که ۹۹ درصد مرگ‌ها را شامل می‌شود و مرگ مغزی که تنها یک درصد است، اما همین یک درصد می‌تواند نجات‌قسمت باشد. یک فرد مرگ مغزی می‌تواند بین ۱ تا ۸ عضو حیاتی همانند قلب، کلیه‌ها، کبد، ریه‌ها، روده کوچک و لوزالمعده اهدا کند و جان بیماران را نجات دهد.

به حرف های وی؛ این چنین تا ۵۳ نسج همانند قرنیه، تاندون، دریچه قلب و پوست نیز قابل برداشت می باشند که می‌توانند کیفیت زندگی افراد دچار معلولیت را بهبود ببخشند.

زمان طلایی برای برداشت اعضا و نسوج

قبادی خاطرنشان کرد: فرد مرگ مغزی تنها تا ۱۴ روز با دستگاه قابل نگهداری است، اما در رابطه نسوج، اگر بدن فرد فوت‌شده (در مرگ قلبی) زیر ۶ ساعت به سردخانه منتقل شود، می‌توان نسوج را تا ۱۲ ساعت و قرنیه‌ها را تا ۲۴ ساعت برداشت کرد. به این علت زمان‌بندی در برداشت عضو یا نسوج از اهمیت بالایی برخوردار است.

به حرف های وی؛ لزوم فرهنگ‌سازی گسترده برای شناخت دقیق مرگ مغزی، جداسازی آن از مفهوم کما و آشنایی با ظرفیت نجات‌قسمت در اهدای عضو مهم است و هر فرد مرگ مغزی می‌تواند نجات‌قسمت زندگی چند انسان دیگر باشد؛ دانستن این حقیقت، یک مسئولیت انسانی است.