در بحبوحه تجاوزات آشکار رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران و مشکلاتهای انسانی بی‌آخر در فلسطین، از جمله غزه و جنوب لبنان، سوال‌های جدی حوالی نقش فناوری‌های نوین در تسهیل این جنایات نقل شده است. این دوره، که به یکی از فاجعه‌بارترین و خون‌بارترین برهه‌های تاریخ معاصر فلسطین تبدیل شده، به‌طور هم‌زمان نقطه عطفی در همگرایی قوت فناوری و سیاست‌های نظامی رژیم صهیونیستی است.

به گزارش برنا، شواهد بسیاری نشان خواهند داد که شرکت‌های پیشرو در حوزه فناوری، از سیلیکون ولی گرفته تا تل‌آویو، به‌طور فعال در تسهیل طراحی، گسترش و اجرای عملیات نظامی رژیم صهیونیستی شراکت داشته‌اند. این همکاری‌ها تنها به فراهم ابزار‌های فناورانه محدود نبوده، بلکه شامل شراکت استراتژیک در اجرای عملیات نظامی، تحلیل داده‌ها، گسترش الگوریتم‌های هوش مصنوعی، و فراهم‌آوری زیرساخت‌های ابری برای حمایتاز ماشین جنگی اسرائیل نیز می‌شود.

شرکت پالانتیر، یکی از بازیگران کلیدی در تحلیل داده‌ها و الگوریتم‌های یادگیری ماشینی، در سال‌های تازه همکاری‌های گسترده‌ای با نهاد‌های نظامی رژیم صهیونیستی داشته است. این شرکت ابزار‌هایی مبتنی بر هوش مصنوعی و تحلیل کلان‌داده را برای شناسایی، برتری‌بندی و مقصد‌گذاری خودکار اهداف نظامی در اختیار ارتش اسرائیل قرار داده است. این فناوری‌ها به‌اختصاصی در عملیات‌های هوایی و زمینی به‌کار گرفته شده‌اند و در مقصد‌گیری مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها و مراکز پناهندگی در غزه نقش داشته‌اند.

مدل GPT-۴ و همکاری با اسرائیل

شرکت اپن ای‌آی، با همکاری مایکروسافت، مدل زبان GPT-۴ را به‌گفتن بخشی از زیرساخت‌های ابری خود در اختیار ارتش اسرائیل قرار داده است. این مدل پیشرفته به تحلیل داده‌های اطلاعاتی، دسته‌بندی اهداف، تحلیل مکالمات شنودشده، و پیش‌بینی حرکت نیرو‌های مقاومت پرداخته و در تصمیم‌سازی برای حملات هوایی و عملیات زمینی به‌کار گرفته می‌شود. در حالی که اپن ای‌آی در قبل ادعا کرده می بود که از به‌کارگیری فناوری‌هایش در تسلیحات و کاربرد‌های مخرب انسانی جلوگیری می‌کند، این شرکت بعد از بازنگری سیاست‌های خود در سال ۲۰۲۳، منفعت گیری از مدل‌های هوش مصنوعی خود در «حوزه امنیت ملی» را مجاز خبرداد.

همکاری‌های ابری و شراکت در جنگ‌ها

پروژه نیمبوس که همکاری مشترک گوگل و آمازون با رژیم صهیونیستی است، به‌گفتن یکی از جنجالی‌ترین مثالهای همکاری شرکت‌های فناوری با رژیم اشغالگر قدس شناخته می‌شود. این پروژه از سال ۲۰۲۱ به‌منظور فراهم زیرساخت‌های ابری و هوش مصنوعی برای ارتش اسرائیل اغاز شد و در عملیات‌های نظامی و تحلیل اطلاعات در مناطق اشغالی مورد منفعت گیری قرار گرفت. اعتراضات گسترده کارکنان این شرکت‌ها به این همکاری‌ها، تا به امروز تأثیری در توقف آنها نداشته است.

شرکت‌های سیسکو، دل و آی‌بی‌ام نیز در تحکیم زیرساخت‌های سایبری و نظامی رژیم صهیونیستی سهم عمده‌ای داشته‌اند. این شرکت‌ها به فراهم سامانه‌های نظارتی، تجهیزات شبکه، و خدمات ابری برای ارتش اسرائیل پرداخته‌اند. این فناوری‌ها به‌اختصاصی در پروژه‌هایی همانند قلعه داوود، که به‌منظور نظارت اطلاعاتی و تسریع عملیات‌های نظامی شهری طراحی شده است، به‌کار گرفته شده‌اند.

جواب‌های مبهم و عدم شفافیت

در جواب به خواست‌های بین‌المللی برای شفاف‌سازی نقش این شرکت‌ها در تسهیل جنایات جنگی رژیم صهیونیستی، تنها پالانتیر عکس العمل رسمی نشان داده است. پنج شرکت بزرگ دیگر، از جمله آمازون، گوگل، مایکروسافت و اپن ای‌آی، تا این مدت جواب روشنی به این خواست‌ها نداده‌اند. این سکوت، نگرانی‌های جدی در رابطه عدم مسئولیت‌پذیری و شفافیت در کارکرد این شرکت‌ها به وجود اورده است.

الزام نظارت بین‌المللی

این تغیرات بار دیگر این سوال را نقل می‌کند که آیا فناوری می‌تواند از بی‌طرفی ذاتی خود سخن بگوید در دنیایی که کاربرد‌های آن با سیاست‌های نظامی و سرکوبگرانه در هم آمیخته است؟ در غیاب نظارت‌های مؤثر و سازوکار‌های الزام‌آور، شرکت‌های فناوری به بازیگرانی کلیدی در جنگ‌ها تبدیل خواهد شد، جنگ‌هایی که دیگر تنها در میدان‌های نبرد نیستند، بلکه در سرور‌های ابری و مراکز داده‌ای قرار دارند که توسط غول‌های فناوری هدایت خواهد شد.

نیاز به تدوین سازوکار‌های بین‌المللی برای نظارت، مسئولیت‌پذیری و شفافیت در منفعت گیری از فناوری‌های هوش مصنوعی و ابری زیاد تر از هر زمان فرد دیگر حس می‌شود. عدم عمل در این راستا می‌تواند پیامد‌های وخیمی در آینده برای مشکلاتهای انسانی و نقض حقوق بشر در سطح جهانی داشته باشد.

انتهای مطلب/