ساناز دهقانی مسئول اهدای عضو بیمارستان امام خمینی (ره) و بیمارستان سینا، به خبرنگار برنا او گفت: در حوزه اهدای عضو، شاخصی به نام PMP (Per Million Population) وجود دارد که به معنی تعداد موارد اهدا به ازای هر یک میلیون نفر جمعیت است. دانشگاه علوم پزشکی تهران با جمعیت تحت پوشش ۳ میلیون نفری، دارای 2 واحد فراهم‌آوری عضو در بیمارستان‌های سینا و امام خمینی است.

او همین طور گفت: گروهی از افراد به‌گفتن بازرس تلفنی و حضوری فعالیت می‌کنند. بازرس‌های تلفنی هر روز صبح به آی‌سی‌یوها و اورژانس‌های بیمارستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران تماس می‌گیرند و مواردی که دارای سطح هوشیاری ۳ می باشند را شناسایی می‌کنند.

دهقانی افزود: بازرس‌های حضوری نیز هر روز به‌صورت فیزیکی به آی‌سی‌یوها و اورژانس‌ها مراجعه کرده و موارد دارای سطح هوشیاری ۳ را شناسایی می‌کنند. بعد از شناسایی، نیروهای واحد فراهم‌آوری از بیمارستان سینا یا امام خمینی برای معاینه کامل به بیمارستان مراجعه می‌کنند. این افراد به‌گفتن «هماهنگ‌کننده اهدای عضو» شناخته خواهد شد.

وی با گفتن این که در صورت تشخیص مرگ مغزی، درمان‌های نگهدارنده برای فرد انجام می‌شود، او گفت: بعد از آن، فرآیند جلب رضایت از خانواده فرد مرگ مغزی اغاز می‌شود. در صورت رضایت خانواده، بیمار به واحد فراهم‌آوری منتقل شده و تأییدات ملزوم برای مرگ مغزی انجام می‌گیرد. این تأییدات توسط تیمی شامل پزشک داخلی، متخصص اعصاب، جراح اعصاب، متخصص بیهوشی و در نهایت پزشک پزشکی قانونی انجام می‌شود.

دهقانی در ادامه گفت: بعد از قبول مرگ مغزی و کسب رضایت خانواده، واحد فراهم‌آوری با وزارت بهداشت ربط برقرار کرده و وزارت بهداشت گیرندگان عضو و زمان برداشت را اشکار می‌کند. بعد از برداشت عضو، پیکر متوفی بنا بر خواست خانواده به هر مکانی که بخواهند منتقل می‌شود.

این مسئول افزود: دانشگاه علوم پزشکی تهران با جمعیت تحت پوشش ۳ میلیون نفری، در سال قبل ۵۷ مورد اهدای عضو داشته که خانواده‌های این ۵۷ نفر به اهدای عضو رضایت داده‌اند. شاخص PMP در این دانشگاه ۱۹ است، در حالی‌ که میانگین کشوری ۱۴ بوده و این یعنی دانشگاه تهران نزدیک به ۵ واحد بالاتر از میانگین سرزمین قرار دارد.

دهقانی درمورد فرهنگ‌سازی در حوزه اهدای عضو او گفت: ۵۰ درصد این قضیه فرهنگی، ۳۰ درصد علمی و ۲۰ درصد ساختاری است؛ به این علت اهدای عضو بیشتر از هر چیز یک فرآیند فرهنگی است و برای افزایش شاخص آن، نیاز به فرهنگ‌سازی با پشتیبانی رسانه‌ها داریم. اگر مردم بدانند که مرگ مغزی همان مرگ قطعی است و هیچ راه بازگشتی ندارد، راحت‌تر به اهدای عضو رضایت خواهند داد.

او گفت: بزرگ‌ترین مانع در کسب رضایت، عدم باور به قطعی بودن مرگ مغزی است. باید با خبر‌رسانی درست به جامعه، مفهوم مرگ مغزی را به‌گفتن مرگ قطعی جا بیندازیم.

این مسئول در آخر تصریح کرد: آموزش پرسنل آی‌سی‌یوهای بیمارستان‌ها در عرصه شناسایی به‌موقع موارد مرگ مغزی و نگهداری صحیح از این بیماران زیاد مهم است تا اندام‌های قابل اهدا با کیفیت بالاتری به گیرندگان عضو برسد.

انتهای مطلب/