خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: ساعت ۱۰ صبح یک روز اردیبهشتی در تبریز، خیابان راهنمایی پر رفت‌وآمدتر از همیشه است. آمبولانس‌ها یکی‌یکی داخل حیاط قدیمی بیمارستان خواهد شد و صفی از همراهان بیماران روبه رو اورژانس شکل گرفته است. ساختمانی که روزگاری جزو مجهزترین بیمارستان‌های فراهم اجتماعی شمال‌غرب سرزمین محسوب می‌شد، اکنون با گذشت سال‌ها، فرسوده و خسته به نظر می‌رسد. درِ فلزی اورژانس با صدایی تیز باز می‌شود، نقاله حمل بیمار از دل آمبولانس بیرون می‌آید و مردی میانسال با درد در ناحیه قفسه سینه، زیر نگاه دلواپس خانواده‌اش، به شدت به داخل منتقل می‌شود.

در قسمت‌های گوناگون بیمارستان، بوی مواد ضدعفونی، صدای پچ‌پچ پرستاران، و بیماران در انتظار نوبت، فضای سنگینی را رقم زده است. زیاد تر اتاق‌ها با چیدمانی ساده و قدیمی میزبان بیماران می باشند؛ دیوارها گویی سال‌ها است رنگ ندیده‌اند. اینجا بیمارستان ۲۹ بهمن است؛ یکی از با اهمیت ترین مراکز درمانی وابسته به سازمان فراهم اجتماعی در تبریز که اکنون بعد از گذشت چند دهه از عمرش، نیاز مبرمی به بازسازی و گسترش دارد.

زمین بیمارستان ۲۹ بهمن تبریز به مساحت ۲۳ هزار و ۲۰۰ مترمربع در سال ۱۳۴۴ توسط مرحوم حاج حسین علیزاده کاغذچی به سازمان بیمه فراهم اجتماعی زمان اهدا شد و عملیات ساختمانی و تجهیز آن بعد از پنج سال به پایان رسید تا از سال ۱۳۴۹ به طور رسمی به منفعت برداری برسد.

این مرکز درمانی از زمان منفعت برداری تا سال ۱۳۸۱ به گفتن بیمارستان جنرال (عمومی) فعالیت می‌کرد که با راه اندازی بیمارستان دوم فراهم اجتماعی در تبریز با نام عالی نسب و انتقال قسمت‌هایی از آن، به بیمارستان تازه، به طور بیمارستان تک تخصصی زنان و زایمان با ۴۰ تخت بستری مهم دارای پلی کلینیک تخصصی و واحدهای کلینیکی و پاراکلینیک ادامه فعالیت می‌دهد.

با دقت به افزایش تعداد بیمه شدگان سازمان فراهم اجتماعی و برای برآورد نیازهای درمانی این افراد، تشکیلات بیمارستان ۲۹ بهمن مورد بازنگری مجدد قرار گرفت و افزایش تعداد تخت‌های مهم بستری تا سقف ۹۶ تخت مورد موافقت مقامات سازمان فراهم اجتماعی قرار گرفت که در این راستا به سال ۱۳۸۶ قسمت‌های نفرولوژی، داخلی، جراحی عمومی، NICU و کودکان و نیز قسمت دیالیز با ۱۴ تخت افتتاح و مورد منفعت برداری قرار گرفت.

این چنین با تلاش مدیریت درمان فراهم اجتماعی آذربایجان شرقی قسمت ICU بیمارستان ۲۹ بهمن تبریز از سال ۱۳۹۱ اغاز به فعالیت کرد.

قدیمی بودن ساختمان و وقوع چندین مورد زلزله در تبریز علتفرسودگی و نیز خطرپذیری زیاد تر این مرکز درمانی آذربایجان شرقی شده است که این مشکل هر روز به شرایط خطرناک پیش رفته و لزوم ساخت بیمارستان تازه را اجتناب ناپذیر می‌کند.

با این حال، روال بازسازی و گسترش این مرکز درمانی برخلاف قول‌های مکرر مسئولان، هم چنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است. قرار می بود روز پنجشنبه قبل، همزمان با بازدید میدانی اعضای کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی و مدیران ارشد فراهم اجتماعی سرزمین، کلنگ احداث ساختمان تازه در همان محل جاری زده شود، اما درست در واپسین لحظات، ورق برگشت؛ مسئولان سازمان فراهم اجتماعی با مطرح مسائل مالی و هزینه‌ها، از اظهار اغاز رسمی پروژه سر باز زدند. این عقب‌نشینی غیرمنتظره، عکس العمل تند نماینده مردم تبریز را در پی داشت؛ نماینده‌ای که با خواهش و پیگیری مداوم تلاش کرد پروژه را از بن‌بست نجات دهد.

لزوم بازسازی؛ خواسته کارکنان بیمارستان

در راهرو قسمت بستری، پرستاری جوان که نامش را سحر معارفه می‌کند، با حالتی ملایم اما قاطع می‌گوید: ما هر روز اینجا با جان بیماران سروکار داریم. بیمارستان ۲۹ بهمن در تبریز یکی از مراکز پرتردد فراهم اجتماعی است. فرسودگی ساختمان و قدیمی بودن تأسیسات علتشده شرایط کاری ما دشوارتر شود. نه این که کار نکند، اما فضای جاری در شأن بیماران و کارکنان نیست. ما به بازسازی و گسترش سریع نیاز داریم.

در قسمت اداری بیمارستان، یکی از کارکنان باسابقه که بیشتر از ۲۵ سال خدمت در همین مرکز دارد، با لبخند تلخی می‌گوید: این بیمارستان برای زیاد از مردم خاطره است. خودم ناظر بودم که چه تعداد از فرزندان این شهر در همین جا متولد شدند، اما زمان گذشت و هیچ‌کس فکری برای نوسازی نکرد. الان فقط می‌خواهیم یک بیمارستان با ساختار مدرن و مطابق با استانداردهای روز داشته باشیم، همین.

نگاه مردم؛ مطمعن به بیمارستان، انتظار برای عمل

در حیاط بیمارستان، مردی ۶۰ ساله با نسخه‌ای در دست ایستاده و می‌گوید: من کارگر بازنشسته‌ام. همه‌جا که برای درمان نمی‌توانم بروم. اینجا تنها جایی است که به علت بیمه فراهم اجتماعی به من حس امنیت می‌دهد، اما واقعاً باید رسیدگی کنند. این بیمارستان عمرش را کرده است.

خانمی جوان که کودک بیمار در بغل دارد، نفس‌نفس‌زنان می‌گوید: ما از مرند آمده‌ایم، فقط برای این که شنیده‌ایم اینجا متخصصین خوبی دارد و بیمه پوشش می‌دهد، اما قدیمی شده و تجهیزات آن به گسترش نیاز دارد؛ باید بازسازی کنند، چرا تعداد بسیاری از افراد به علت بیمه فراهم اجتماعی به آن مراجعه می‌کنند.

نماینده مجلس؛ این یک مطالبه ۲۰ ساله است

علی جعفری‌آذر، نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در این خصوص می‌گوید: یکی از بیمارستان‌های فراهم اجتماعی در تبریز، بیمارستان عالی‌نسب است که تقریباً یک عمر ۷۰ ساله دارد، یعنی از نظر مقررات ایمنی، ستاد بحران و مقررات مجموعه بهداشت و درمان سرزمین، ایمنی و استحکام ملزوم را ندارد و ما به ناچار از آن منفعت گیری می‌کنیم؛ از طرفی آذربایجان شرقی بیشتر از چهار میلیون نفر جمعیت دارد و قسمت عمده‌ای از این جمعیت، تحت پوشش سازمان فراهم اجتماعی می باشند. یعنی علاوه بر مردمی که تحت پوشش فراهم اجتماعی نیستند، چندین مجموعه درمانی فقط برای جمعیت تحت پوشش‌های فراهم اجتماعی استان نیاز است.

نماینده مردم تبریز در مجلس ادامه می‌دهد: ما حادثه‌ای همانند کرونا و الزام‌های این قسمت را دیدیم، مخصوصاً با حالت گرانی درمان، بازنشستگان و کارگران به جستوجو مراکز درمانی قابل مطمعن و اتکا می باشند و مرتب این نوشته را از ما پیگیری می‌کنند.

جعفری‌آذر در ادامه با اشاره به قول سازمان فراهم اجتماعی در خصوص فراهم واحدهای درمانی مشابه با جمعیت این استان، می‌افزاید: چندین دوره است که سازمان فراهم اجتماعی سرزمین قول ساخت ساختمان تازه بیمارستان ۲۹ بهمن تبریز را به نماینده‌های استان داده است. خود ما هم ۱۰ ماه است که در مجلس دوازدهم در رابطه بنای بیمارستان ۲۹ بهمن و هم تشکیل و احداث بیمار سهند برای منفعت گیری مردم سهند که سرریز جمعیت تبریز می باشند، پیگیر هستیم، حتی در رابطه سهند نامه‌های ملزوم هم رد و بدل شد و فراهم اجتماعی خبرداد به جستوجو زمین هستیم. ما این زمین را از طریق شرکت عمران سهند فراهم کرده‌ایم تا سازمان فراهم اجتماعی در آنجا کار کند، اما تا این مدت هیچ اتفاقی نیفتاده است.

وی گفتن می‌کند: بیمارستان ۲۹ بهمن هم عمر طویل دارد و ساختمان و تأسیسات و تجهیزاتش فرسوده شده است و نیاز به بازسازی دارد، اینجا پای جان مردم در بین است، نمی‌شود که با جان مردم بازی کرد.

نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس ادامه می‌دهد: خود رئیس جمهور وقتی که نماینده مجلس می بود، چندین بار پیگیر این نوشته بوده است. درواقع یک مطالبه بیست ساله است که فکر می‌کنم سال ۸۷ در هیئت وزیران مصوب شده است، اما اکنون که قرار است اغاز پروژه اظهار شود، یک دفعه مسئولان فراهم اجتماعی موضوعات فرد دیگر را نقل می‌کنند و می‌گویند هزینه دارد. معلوم است که همه احداث‌های بیمارستان هزینه دارد، اساساً درمان برای سرزمین هزینه دارد؛ برای همین اصرار می‌کنم که اول روی سلامت مردم هزینه کنند. چون هرچه روی سلامت هزینه کنند، از این طرف هزینه درمان پایین می‌آید؛ اما در هر صورت، نمی‌توان بیمارستان را حذف کنیم.

جعفری‌آذر در ادامه با گفتن این که از بیست سال قبل، بنای احداث این مجموعه زده شده می بود، اضافه می‌کند: حداقل اگر قرار می بود آن زمان ساخته شود، امروز مورد منفعت برداری قرار می‌گرفت؛ اما به هر دلیلی و احتمالا با همین اما و اگرهایی که امروز هم نقل شده است، تأخیر خورده است. اما مطالبه ما از دوستان سازمان فراهم اجتماعی ساخت این مرکز درمانی برای مردم است و تا ساخت آن نوشته را پیگیری می کنیم. مسئولان فراهم اجتماعی انها گفتند نوشته را در تهران بازدید می کنیم، امیدوارم پیگیری کنند، اما نتیجه هرچه باشد به مردم خواهیم او گفت.

قضیه حیثیتی است

علیرضا منادی، دیگر نماینده مردم تبریز در مجلس نیز در او گفت‌وگویی پافشاری می‌کند: این نوشته بیست سال است که نقل است. زمین آن فراهم شده و رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس قول داده می بود کار را به سرانجام رساند. ولی تا این مدت در مرحله سخن مانده‌ایم. مردم از ما مطالبه دارند و حق هم دارند. بیمارستان ۲۹ بهمن و سهند، قضیه‌ای حیثیتی برای شهر است.

استاندار: بیمارستان تازه باید در همان محل جاری احداث شود

بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی نیز در این مورد یادآور می‌شود: بیمارستان ۲۹ بهمن وقفی است و مطابق موازین باید بیمارستان تازه در همان مکان و با ظرفیت حداقل ۳۲۰ تخت احداث شود. این مطالبه مردمی است که باید با همراهی دولت و مجلس به نتیجه برسد.

فرجام نامعلوم پروژه‌ای که نباید متوقف شود

همه چیز مهیاست؛ زمین مناسب، الزام پزشکی، پیگیری نمایندگان و همراهی افکار عمومی. اما تصمیم نهایی هم چنان به تهران حواله داده می‌شود؛ به اتاق‌هایی در پایتخت که گاه تصمیم در آن‌ها ماه‌ها به تعویق می‌افتد.

پروژه احداث ساختمان تازه بیمارستان ۲۹ بهمن تبریز، نه فقط یک پروژه عمرانی، بلکه معیاری برای سنجش دقت مسئولان به سلامت مردم شمال‌غرب سرزمین است. مردمی که از مسئولان تنها یک خواسته دارند؛ به قولها عمل کنید!