به گزارش خبرگزاری مهر، مرضیه بیگم سیاه‌پوش، پزشک و متخصص طب ایرانی، با اشاره به اهمیت ورزش در سلامت بدن؛ اظهار داشت: فعالیت بدنی (Physical Activity) به هرگونه حرکت بدن که توسط عضلات اسکلتی تشکیل شده و تبدیل مصرف انرژی می‌شود اطلاق می‌گردد همانند انجام کارهای خانه؛ و وقتی که برنامه‌های تمرینی حالت موثر و ساختاریافته به خود بگیرند، به گفتن “فعالیت ورزشی (Exercise)” شناخته خواهد شد که شامل پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، شنا و … می باشند. در روبه رو،” ورزش “(Sport) فعالیتی ساختارمند، سازمان‌یافته و با قوانین اشکار است که زیاد تر با مقصد رقابت، کسب توانایی، یا برنده شدن انجام می‌شود.

سیاه‌پوش اصرار کرد: فعالیت بدنی منظم یکی از با اهمیت ترین عوامل پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر همانند بیماری‌های قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲، چاقی، پرفشاری خون و برخی سرطان‌ها است. مطالعات نشان داده‌اند که حتی مراعات حداقل مقدار پیشنهاد‌شده فعالیت بدنی می‌تواند خطر ابتلاء به این بیماری‌ها را افت دهد.

وی یادآور شد: فعالیت بدنی نه‌تنها سلامت جسمی، بلکه سلامت روانی را نیز بهبود می‌بخشد و در افت اضطراب و استرس مؤثر است.

این متخصص طب ایرانی تصریح کرد: بر پایه دیدگاه حکیم بوعلی سینا، فعالیت ورزشی قدم نخست در نگه داری و ارتقا سلامتی در بالغین است که با مکانیسم‌های بسیاری در بدن عمل می‌کند. بر همین مبنا دستورالعمل‌های جالبی در طب ایرانی برای داشتن یک فعالیت ورزشی مشابه با شرایط افراد وضع شده است. برای مثال، هر فرد باید از حد مناسب فعالیت ورزشی برای خود آگاه باشد؛ در گروه‌های گوناگون سنی و نیز در شرایطی همانند بارداری و در بیماری‌های خاص، نوع فعالیت ورزشی، شدت و زمان آن باید کاملاً هوشمندانه و مشابه با شرایط افراد انتخاب شود. اثرات و مزایا فعالیت‌های ورزشی از دیدگاه طب ایرانی قابل تقسیم بندی در دو دسته مزایا جسمی و اثرات روحی روانی است.

او گفت: با دقت به افزایش میانگین سنی جامعه، پیش‌بینی می‌شود که در دهه‌های آینده قسمت قابل توجهی از جمعیت سرزمین را سالمندان راه اندازی دهند. این گروه، به علت تغییرات فیزیولوژیک ناشی از سن، مستعد افت قوت عضلانی، اختلالات تعادلی، بیماری‌های مزمن و افسردگی می باشند. ورزش همگانی، خصوصاً برنامه‌های طراحی‌شده مشابه با نیازهای سالمندان (همانند تای‌چی، تمرینات تعادلی، حرکات نرمشی در گروه) نقش زیاد مؤثری در نگه داری استقلال عملکردی، افزایش طول عمر سالم، افت وابستگی به دیگران و ترقی کیفیت زندگی دارد.

او همین طور گفت: مطابق پیشنهاد‌های سازمان جهانی بهداشت و کالج آمریکایی پزشکی ورزشی، هر فرد بالغ نیازمند حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت با شدت بالا در هفته است. این چنین انجام تمرینات مقاومتی دو جلسه در هفته و فعالیت‌های تعادلی همانند یوگا و تای‌چی، به‌اختصاصی برای سالمندان، الزامی است.

سیاه‌پوش با اشاره به اهمیت ورزش همگانی خاطرنشان کرد: ورزش همگانی بر شراکت پایدار افراد جامعه بدون پافشاری بر رقابت محکم است و فوایدی چون افت هزینه‌های درمانی، افزایش نشاط عمومی و بهبود تعامل های اجتماعی دارد.

وی اصرار کرد: در جوامع کم‌تحرک، هزینه‌های درمانی زیاد بالاتر است، درحالی که ورزش همگانی با افت بار بیماری‌ها و مصرف دارو، نقش کلیدی در بهینه‌سازی هزینه‌های سلامت عمومی ایفا می‌کند.

این پزشک متخصص افزود: ورزش همگانی می‌تواند یک ابزار فرهنگی و اجتماعی باشد که با تحکیم پیوندهای خانوادگی، تشکیل روحیه شراکت، و افزایش تعامل های چهره‌به‌چهره، تبدیل ارتقا کیفیت زندگی می‌شود. شرکت در فعالیت‌های گروهی همانند پیاده‌روی خانوادگی و دوچرخه‌سواری در پارک‌ها یا برنامه‌های شهری ورزشی علتایجاد فضای مثبت، امیدبخش و نشاط‌آور در بافت اجتماعی شده، سلامت روان افراد را بهبود می‌بخشد.

وی با اشاره به افزایش میانگین سنی جامعه، افزود: پیش‌بینی می‌شود که در دهه‌های آینده قسمت قابل توجهی از جمعیت سرزمین را سالمندان راه اندازی دهند. این گروه، به علت تغییرات فیزیولوژیک ناشی از سن، افت قوت عضلانی، اختلالات تعادلی، بیماری‌های مزمن و افسردگی می باشند. ورزش همگانی، خصوصاً برنامه‌های طراحی‌شده مشابه با نیازهای سالمندان (همانند تای‌چی، تمرینات تعادلی، حرکات نرمشی در گروه) نقش زیاد مؤثری در نگه داری استقلال عملکردی، افزایش طول عمر سالم، افت وابستگی به دیگران و ترقی کیفیت زندگی دارد.