تأثیر ورزش همگانی بر ارتقای سلامت روان و کاهش هزینههای درمانی

تأثیر ورزش همگانی بر ارتقای سلامت روان و کاهش هزینههای درمانی, به گزارش تاشکن، مرضیه بیگم سیاهپوش، پزشک و متخصص طب ایرانی، با تأکید بر جایگاه حیاتی فعالیت بدنی در حفظ سلامت بدن، تفاوتهای بنیادین میان مفاهیم فعالیت بدنی، فعالیت ورزشی و ورزش را تشریح کرد. ایشان فعالیت بدنی را هرگونه حرکت بدنی ناشی از انقباض عضلات اسکلتی که منجر به مصرف انرژی میشود، مانند انجام کارهای خانگی، تعریف نمودند.

در مقابل، فعالیت ورزشی برنامهریزی، ساختاریافته و هدفمند است و شامل پیادهروی، دوچرخهسواری و شنا میشود.

نقش پیشگیرانه فعالیت بدنی در برابر بیماریهای مزمن سیاهپوش با استناد به شواهد علمی، فعالیت بدنی منظم را یکی از موثرترین استراتژیهای پیشگیری از بیماریهای غیرعفونی مانند بیماریهای قلبی-عروقی، دیابت نوع ۲، چاقی، فشار خون بالا و برخی انواع سرطان معرفی کرد. ایشان تأکید داشت که حتی رعایت حداقل سطح پیشنهادی فعالیت بدنی میتواند خطر ابتلا به این بیماریها را به شدت کاهش دهد.

تأثیر مثبت بر سلامت روان و مدیریت استرس این متخصص طب ایرانی بر نقش دو جانبه فعالیت بدنی در تقویت سلامت جسمی و روانی صحه گذاشت.

منظور طب سنتی ایران از ورزش و ضرورت فردیسازی با اشاره به دیدگاه حکیم ابوعلی سینا، سیاهپوش فعالیت ورزشی را پایه اول حفظ و ارتقای سلامت در بالغین دانست. ایشان بیان کرد که طب ایرانی دستورالعملهای دقیقی برای انتخاب نوع، شدت و مدت زمان ورزش متناسب با شرایط فردی (مانند گروههای سنی، بارداری و بیماریهای خاص) تدوین کرده تا از آسیب احتمالی پیشگیری و بهرهوری حداکثری حاصل شود.

زایش میانگین سنی جامعه و پیشبینی افزایش چشمگیر جمعیت سالمندان در دهههای آینده، این پزشک متخصص بر لزوم برنامههای ورزشی مخصوص این قشر تأکید کرد.

سالمندان به دلیل تغییرات فیزیولوژیک سن، در خطر کاهش قدرت عضلانی، اختلال تعادل، بیماریهای مزمن و افسردگی قرار دارند. ورزشهای همگانی طراحیشده بر اساس نیازهای آنها — نظیر تایچی، تمرینات تعادل و حرکات نرمشی گروهی — در حفظ استقلال عملکردی، افزایش امید عمر سالم، کاهش وابستگی به دیگران و ارتقای کیفیت زندگی نقش کلیدی ایفا میکنند.

راهنمای جهانی مقدار و نوع فعالیت پیشنهادی برای بالغین سیاهپوش با استناد به دستورالعملهای سازمان جهانی بهداشت و کالج آمریکایی پزشکی ورزشی، حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه با شدت بالا در هفته را برای هر فرد بالغ ضروری دانست. همچنین انجام تمرینات مقاومتی در دو جلسه هفتگی و فعالیتهای تعادلی مانند یوگا و تایچی، بهویژه برای سالمندان، الزامی تلقی شده است.

فواید اجتماعی و اقتصادی ورزش همگانی این متخصص ورزش همگانی را پدیدهای فراتر از رقابت توصیف کرد که بر پایه مشارکت پایدار شهروندان استوار است. ایشان فواید کلان آن را در سه بعد خلاصه نمود کاهش چشمگیر هزینههای درمانی و بار بیماری در جامعه، افزایش نشاط عمومی و حیویت اجتماعی، و تقویت تعاملات اجتماعی و پیوندهای خانوادگی.

در جوامع کمتحرک، هزینههای سلامت به شدت بالا است؛ در حالی که گسترش فرهنگ ورزش همگانی با کاهش مصرف دارو و مراجعه به مراکز درمانی، به بهینهسازی منابع عمومی کمک میکند. ورزش همگانی به عنوان ابزار تقویت بافت اجتماعی سیاهپوش افزود که شرکت در فعالیتهای گروهی مانند پیادهروی خانوادگی، دوچرخهسواری در پارکها و برنامههای شهری ورزشی، فضایی مثبت، امیدبخش و نشاطآور در بافت اجتماعی ایجاد میکند.

این تعاملات چهرهبهچهره و تقویت روحیه مشارکت، مستقیماً به بهبود سلامت روان افراد و ارتقای کیفیت زندگی جمعی منجر میشود.