افزایش نگرانکننده شیوع چاقی در جهان: پیشبینی بحران ۲۰۵۰ و فشار بر سیستمهای بهداشتی

افزایش نگرانکننده شیوع چاقی در جهان پیشبینی بحران ۲۰۵۰ و فشار بر سیستمهای بهداشتی, تحقیقات جدیدی که بر اساس دادههای ۲۰۴ کشور و منطقه از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ انجام شده، تصویر نگرانکنندهای از روال افزایش اضافه وزن و چاقی در سطح جهان ترسیم کرده است. محققان هشدار میدهند که اگر این روند ادامه یابد، تا سال ۲۰۵۰ نزدیک به ۶۰ درصد از بزرگسالان و یکسوم از کودکان و نوجوانان دچار اضافه وزن یا چاقی خواهند بود.

آمارهای جهانی جهشی دوبرابری در سه دهه بر اساس نتایج منتشرشده، میزان اضافه وزن و چاقی در میان بزرگسالان، کودکان و نوجوانان در طول سه دهه گذشته بیش از دو برابر شده است. در حال حاضر ۲.۱ میلیارد بزرگسال و ۴۹۳ میلیون جوان در جهان با اضافه وزن روبرو هستند.

تمرکز جغرافیایی و پیشبینیهای آینده مطالعه نشان میدهد که بیش از نیمی از بزرگسالان دارای اضافه وزن در حال حاضر تنها در هشت کشور زندگی میکنند چین، هند، ایالات متحده، برزیل، روسیه، مکزیک، اندونزی و مصر. پیشبینیها برای سال ۲۰۵۰ نیز چین (۶۲۷ میلیون)، هند (۴۵۰ میلیون) و آمریکا (۲۱۴ میلیون) را به عنوان سه کشور پیشرو در تعداد افراد دارای اضافه وزن معرفی میکند.

با این حال، نرخ رشد سریعترین در کشورهای جنوب صحرای آفریقا پیشبینی شده که با افزایش ۲۵۰ درصدی، تعداد مبتلا به ۵۲۲ میلیون نفر خواهد رسید. آمریکا در صدر کشورهای پردرآمد در میان کشورهای با درآمد بالا، ایالات متحده بیشترین نرخ چاقی را ثبت کرده است.

چاقی روند افزایش اضافه وزن در میان جوانان حتی شتابانتر است.

نرخ چاقی در کودکان ۵ تا ۱۴ ساله از ۹ درصد به ۱۸ درصد و در نوجوانان و جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله از ۱۰ درصد به ۲۰ درصد دوبرابر شده است. محققان تأکید دارند که نرخ چاقی در جوانان از ۲ درصد به نزدیک ۷ درصد رسیده، یعنی سه برابر شده است.

درصد) روبرو خواهند بود.

تعریفهای علمی و پیامدهای سیستم بهداشت محققان بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) افراد را دستهبندی کردهاند اضافه وزن شامل کسانی با BMI بین ۲۵ تا ۳۰ و چاقی شامل افراد با BMI ۳۰ و بالاتر میشود. محققان هشدار میدهند که افزایش پیشبینیشده چاقی در میان سالمندان ۶۵ ساله و بالاتر، سیستمهای مراقبت بهداشتی را تحت فشار شدید قرار خواهد داد، زیرا اضافه وزن عامل اصلی بروز بیماریهای مزمن در سنین بالا است.

نویسنده اصلی مطالعه، امانوئلا گاکیدو از دانشگاه واشنگتن، این وضعیت را اپیدمی بیسابقه، تراژدی عمیق و ناکامی اجتماعی عظیم توصیف کرده است.