پرخوری عصبی: علل روانشناختی
پرخوری عصبی علل روانشناختی، ژنتیکی و متابولیکی و راهکارهای پرخوری عصبی یک اضطراب’ است که در مواقع افزایش تنش و اضطراب، فرد به غذا بهعنوان مکانیزم سریع برای بهبود احساس منفی متوسل میشود.
این رفتار نه تنها در کوتاهمدت راحتکننده است، بلکه به سرعت میتواند به یک مزمن تبدیل شود.روانشناسان بر این باورند که عوامل متعدد در بروز این اختلال دخیل دارند، از جمله دگرگونیهای روانشناختی مثل اضطراب حاد یا افسردگی خفیف، مشارکت ژنتیکی که افراد را به اینگونه رفتارها حساستر میسازد و اختلالات متابولیکی مانند é به اینسولین که تمایل به مصرف قند و غذاهای میسازد.انگیزه به مصرف کربوهیدراتهای ساده و شیرینیها در افراد تحت استé، ناشی از واکنش مغزی است که به دنبال افزایش سریع سرוטونین برای رفع احساس تنش است.
خلهای روانشناختی دارند.
مشاوره رفتاری- و در صورت داروهای تنظیم करने قدارها میتوانند مؤثري باشند.برای پیشگیری و مدیریت بهتر این، ترکیبی از تغذیه متعادل، فعالیت جسمانی منظم و های مدیریت استé مثل یا پیشنهاد میشود. این رویکردهای نه تنها بر سر، بلکه بر ریشههای عمل میکنند.










