یادماندههای رادیوییها از ژاله علو؛ استادی که بهشت زهرا را به خاک سپرد

یادماندههای رادیوییها از ژاله علو؛ استادی که بهشت زهرا را به خاک سپرد, به گزارش تاشکن، کمتر فردی یافت میشود که نقشهای ماندگار و بیبدیل بانوی فرهیخته ژاله علو را در خاطره نگاه داشته باشد. او شادروانی یکتا در عرصههای گویندگی رادیو، دوبله و بازیگری بود و صدای جاودانهاش تا ابد در یادمان هنرمندان و مخاطبان زنده خواهد ماند.

وی طی هشت دهه تلاش بیوقفه، استادی را در حق شاگردانش محقق ساخت؛ به طوری که توصیف خصال او برای بسیاری از هنرمندان و پیشکسوتان دشوار و سنگین است.

میکائیل شهرستانی او فروتن بود و ما را به تواضع میآم میکائیل شهرستانی، پیشکسوت بازیگری، گویندگی، کارگردانی و تدریس تئاتر، از سالهای طولانی همکاری با ژاله علو خاطره میکند خانم علو جزو معدود بازیگران رادیو بودند که در مدیومهای گوناگون ــ از عکس و صدا تا صحنه ــ کارنامهای برآورده داشتند.

ن باشم.

او بسیار متواضع و فروتن بود و اجازه میداد در کنارش یاد بگیریم؛ فخرفروشی نمیکرد و همیشه میگفت درخت هرچه پربارتر باشد، افتادهتر باید باشد. شهرستانی افزود ایشان از صدا و نازنینی خود به شدت مراقبت میکردند. این دقت و مراقبت علت طول عمر هنری ایشان است.

، ژاله علو را بانویی همهعیار و نمونه اخلاقی و رفتاری توصیف میکند از ایشان بسیار آموختم.

واقعاً ما یک هنرمند بزرگ و یک بانوی همهعیار را از دست دادیم؛ بیگمان یک ستاره از آسمان هنر افتاد. من بارها با ایشان کار کردم که کارگردان نمایش بودند و افتخار داشتم در کنارشان بیاموزم. ایشان بسیار باسواد، اهل شعر و شعرخوانی بودند و با عشق در گردهماییهای ادبی و هنری شرکت میکردند.

نازنین مهیمنی مادر دومام را از دست دادم نازنین مهیمنی، بازیگر، دوبلور و کارگردان اداره کل نمایشهای رادیویی، که از دهه ۷۰ در این عرصه فعال است، بانو علو را همچون مادر و استادی بینظیر میشناسد متأسفانه مادر دومام را از دست دادم.

خانم ژاله تکیهگاه و استادم بود و هست. من اکثر مکالماتمان را ضبط و برای خودم تکرار میکردم؛ هر روزی که با هم صحبت میکردیم یا به منزل ایشان میرفتم، برایم یک کلاس درس بود. تا ابد مدیون ایشان هستم، چرا که تمام انرژی خویش را برای آموختن ما و همکاران صرف میکردند و همیشه از ایشان به نیکی یاد میشد.

شهین نجفزاده ما یک اسطوره را از دست دادیم شهین نجفزاده، هنرمند دیگر، در توصیف بانو علو میگوید از خانم ژاله گفتن هم سخت است و هم سهل. ایشان نماد بزرگی، شرافت، زیبایی و هنرمندی بودند. وجودشان نعمتی بود که تا ابد برای ما جاری است. انرژی، عشق، معنویت، زیبایی درونی و برونی و منبع الهامبخشی ایشان برای همه ساری بود. ایشان بسیار شوخطبع و در عین حال بسیار مقتدر بودند، حریمی داشتند که هیچکس اجازه ورود به آن را نداشت.

میتوان گفت ما یک اسطوره را از دست دادیم. یقیناً برای همیشه در قلب، تاریخ و هنر این سرزمین زندهجاوید هستند. نجفزاده یادآوری کرد مرحومه توران مهرزاد نیز از همدورههای ایشان بود و بسیار با هم دوست بودند. یاد هر دو گرامی و روحشان شاد. من با هر دو بانوی نازنین افتخار همکاری داشتم و در کنارشان آموختم، بهویژه از خانم ژاله که استادی بینظیر و برای من همیشه الهامبخش بود.

ژاله علو ظهر دوشنبه سوم دیماه در سن ۹۷ سالگی در یکی از بیمارستانهای تهران درگذشت. مراسم تشییع جنازه این هنرمند پیشکسوت، ساعت ۱۰ صبح روز چهارشنبه، ۵ دی ماه از روبروی تالار وحدت برگزار شد و ایشان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شدند.