امید به زندگی زنان ایرانی به ۷۸ سال رسید؛ بیماری‌های قلبی و سرطان پستان از مهم‌ترین عوامل مرگ
ملیحه کیانفر، رئیس اداره سلامت بین‌سالان و مادران وزارت بهداشت، اعلام کرد که طی چهار دهه گذشته امید به زندگی زنان ایرانی از ۵۴ سال به ۷۸ سال افزایش یافته است. این رقم نشان‌دهنده دستاورد‌های قابل‌توجه در حوزه بهداشت و سلامت است.
۲۰ علت اول مرگ در زنان ایرانی
بر اساس اسناد و پیمایشی که در سال ۱۳۹۹ انجام شده، بیماری‌های اسکمیک قلب (شامل سکته قلبی و مغزی)، بیماری‌های ناشی از سختی خون، دیابت و سرطان پستان از میان ۲۰ علت اول مرگ در زنان ایرانی هستند.
برنامه‌های غربالگری از تولد تا نوجوانی
کیانفر توضیح داد که مراقبت‌های بهداشتی از بدو تولد آغاز می‌شود. در اولین قدم، غربالگری نوزادان بین روز سوم تا پنجم از طریق پاشنه پای انجام می‌شود. همچنین سنجش شنوایی و تست‌های سه بیماری کم‌کاری مادرزادی تیروئید، فنیلکتونوری و نقص آنزیم (فاوویسم) در این مرحله صورت می‌گیرد.
پس از آن، بازدید شبکیه و پایش ماهیانه وضعیت نوزادان ادامه دارد. از یک ماهگی تا هفت سالگی نیز آزمایشات متنوعی به صورت رایگان در مراکز خدماتی جامعه سلامت ارائه می‌شود.
غربالگری‌های مدرسه‌ای
کودکان قبل از ورود به مدرسه و در مقاطع چهارم دبستان، هفتم دبستان و یازدهم دبیرستان نیز تحت غربالگری و تست‌های روان‌پزشکی و بررسی‌های بلوغ قرار می‌گیرند. همه این خدمات به طور رایگان در شبکه بهداشت ارائه می‌شود.
ارزیابی عملکرد و چالش‌ها
کیانفر در پاسخ به اینکه آیا وزارت بهداشت از عملکرد خود در پیشگیری از بیماری‌ها راضی است، گفت با توجه به رسیدن امید به زندگی به ۷۸ سالگی می‌توان نمره قبولی داد، اما همچنان در عرصه بهداشت بانوان باید کار بیش‌تری انجام شود. فعالیت‌های گسترده از طریق سیستم شبکه بهداشت در سراسر کشور ادامه دارد.
وی تأکید کرد که خانه بهداشت در دور‌ترین روستا‌ها تا شهر‌ها وجود دارد و بیش از پنج دهه از عمر این نظام می‌گذرد، اما مردم کمتر با تخصص‌های فردی آشنا هستند و بیش‌تر با نظام شبکه بهداشتی تعامل دارند.
عوامل فرهنگی موانع مراقبت از سلامت زنان
ناهید نفیسی، استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیان کرد که متأسفانه بسیاری از زنان به دلیل وظایف خانوادگی و پرورش فرزندان از سلامت خود غافل می‌شوند. تعداد قابل‌توجه‌ی از بیماران سرطان پستان با وجود تشخیص، اقدام به درمان نمی‌کنند و زنان در پوشش فداکاری از نیاز‌های سلامتی خود بی‌خبر می‌مانند.