خشونت در سریال‌های گردن‌زنی و داریوش تا تبلیغات قهوه کشید
به گزارش تاشکن، نمایش خون و خونریزی در سریال‌های نمایش‌خانگی، به‌ویژه در تازه‌ترین قسمت‌های داریوش و قسمت‌های پخش‌شده گردن‌زنی، مورد توجه جدی قرار گرفته است. صحنه‌های عریان کشته شدن یکی از کاراکتر‌های داریوش و نمایش خشونت‌های فیزیکی و گفتاری نه تنها در داستان، بلکه در فضای کلی آثار قابل مشاهده است.
علاوه بر انتقاد از پخش این خشونت‌ها، اکنون یک تبلیغ تجاری این انتقادات را به اوج رسانده است. در این تبلیغ، بهنام سپاس در نقش یک پدرخوانده مافیا ظاهر شده و خشونت و قتل را بخشی از تبلیغ یک برند قهوه می‌کند.
ماجرا از این قرار است که در این تبلیغ، برند قهوه‌ای با طراحی و اجرا بر پایه قتل و خشونت معرفی می‌شود. بهنام سپاس در قامت پدرخوانده مافیا رو به دوربین می‌گوید بعضی اوقات برای تنه‌ایی خودت جشن بگیر. سپس در لانگ‌شات با اجسادی روبرو می‌شویم که تیر خورده‌اند و گویا دوئل بر سر یک مارک قهوه بوده است.
این تبلیغ با طراحی بر پایه قتل و خشونت، پیامی دوگانه منتقل می‌کند؛ از یک سو می‌خواهد جذابیت‌های خود را به مخاطب عرضه کند و از سوی دیگر به نوعی به توجیه این خشونت‌ها می‌پردازد. در این میان، نوجوانانی که تازه به تماشای این سریال‌ها می‌پردازند، با صحنه‌های ناگواری روبرو می‌شوند که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روان و رفتار آن‌ها بگذارد. آیا افرادی که این محتوا را تدوین و انتشار می‌کنند، مسئولیت تأثیرات منفی آن بر نسل جوان را بر عهده می‌گیرند؟
نیاز به اعتدال در تدوین محتوا
در حالی که تنوع در تدوین آثار نمایشی از اهمیت بالایی برخوردار است، افراط در نمایش خشونت و محتوای خشن می‌تواند اعتدال فرهنگی جامعه را به هم بزند. در سال‌های اخیر مشاهده می‌شود که سریال‌های کمدی و خانوادگی در قیاس با آثار جنایی و درام به مراتب کمتر تدوین می‌شوند. آیا این نوع تولیدات واقعا نیاز جامعه را برآورده می‌کند یا تنها به یک موج گذرا و جذابیت‌های سطحی پاسخ می‌دهد؟
در این میان، نقش پلیس و ساختار قانونی در داستان‌ها نیز مغفول مانده است. در سریال‌هایی چون زخم‌کاری، بی‌توجه‌ی به مبانی قانونی و اجتماعی قابل مشاهده است و برخی آثار همچون گردن‌زنی که در مورد آن هنوز قضاوت نمی‌شود، و در خصوص بازنده و داریوش نیز چند روز دیگر می‌توان اظهارنظر جدی و جامعی داشت. در حالی که آثار پلیسی باید به عنوان الگو‌های مثبت در برخورد با آسیب‌های اجتماعی و بزهکاری‌ها مورد توجه قرار گیرند.
تبلیغات و پیامد‌های فرهنگی
از دیگر جنبه‌های نگران‌کننده این فضا، ریشه‌دوان خشونت در تبلیغات است. این مسئله که در شرایط جاری مردم بیش‌تر از هر وقت به آثار خانوادگی و سرگرم‌کننده نیاز دارند، اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند. در این میان، عدم تدوین کافی آثار کمدی و طنز، به معنای ایجاد خلأ فرهنگی در جامعه است که می‌تواند تأثیرات منفی عمیقی بر فرهنگ عمومی بگذارد.
در قیاس با تولیدات خارجی، می‌توان اشاره کرد که بسیاری از سریال‌های معروف جهان در کنار نمایش خشونت، به تدوین اعتدال در محتوای خود و پرداختن به مسائلی چون خانواده و دوستی نیز دقت دارند. با وجود خشونت‌های عریان، به روابط انسانی و ابعاد احساسی نیز پرداخته شده است. این در حالی است که فضای نمایش‌خانگی ما بیش‌تر به سمت نمایش خشونت و درام رفته است.
ناگفته نماند که تعداد زیادی از کاربران به پخش تبلیغات بیش از حد و خسته‌کننده نیز اعتراض دارند و منتقد این رویه‌اند. چرا که سرویس‌های پخش یا وی‌او‌دی‌های خارجی همانند و + به تبلیغات محدودی متکی هستند و طبق معمول بر تدوین محتوای کیفی و سرگرم‌کننده تمرکز دارند.
در نهایت، نیاز به بازنگری در تدوین محتوا و ایجاد اعتدال در نمایش خشونت و ارائه آثار خانوادگی و کمدی به وضوح احساس می‌شود. این امر نه تنها به سلامت روانی نسل جوان پشتیبانی می‌کند، بلکه به غنای فرهنگی جامعه نیز می‌افزاید. در دنیایی که رسانه‌ها تأثیر عمیقی بر رفتار‌ها و افکار مردم دارند، مسئولیت تولیدکنندگان در تدوین محتوای متنوع و متعادل، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
باید چشمان کودک و نوجوان‌مان را بگیریم
مجدد باید این انتقاد را تکرار کرد که نمی‌توان این سریال‌ها را در کنار خانواده دید. باید چشمان کودکان و نوجوانان را گرفت که این خشونت‌ها چقدر بر آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. آیا در روز‌هایی که مردم بیش‌تر از هر زمان به ساخت آثار خانوادگی، سرگرم‌کننده و طنز نیازمندند، ساخت چندین مجموعه جنایی، درام غم‌انگیز و اکشن چه معنایی دارد؟
اما آنچه اهمیت بیش‌تری دارد، جامعه نیازمند آثار جنایی و ساخت پرونده‌های واقعی است که بتوانند همچون کار‌های پلیسی دهه‌های قبل تلویزیون، با محتوایی درست و عبرت‌آموز، یک جایگاه بازدارندگی نسبت به بزهکاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی ایجاد کنند، نه همچون برخی آثار نمایشی امروز که خودشان ترویج‌دهنده مصرف دخانیات، اعتیاد و روابط اجتماعی نادرست هستند.
به سریال‌های کمدی و خانوادگی هم نیاز داریم
حتما ساخت آثار نمایشی متنوع با اتفاقات روز و ژانر‌های پلیسی، اکشن و جنایی ملزوم است، اما به همان اندازه کار‌های خانوادگی، سرگرم‌کننده و طنز هم زمان‌هاست که در فضای شبکه نمایش‌خانگی ساخته نشده‌اند. حتی کارگردانانی که پیش از این کار‌های طنز می‌ساختند، امروز بیش‌تر راغب‌اند به سمت کار‌های درام و جدی‌تر بروند. نمونه بارز آن برزو نیک‌نژاد که مرداب را برای نمایش‌خانگی ساخت یا مهران مدیری ساعت ۶ صبح را برای سینما.
بایستی پر کردن خلأ ساخت آثار طنز و کمدی و پرداختن به کار‌های خانوادگی در نمایش‌خانگی یک رویکرد باشد که تهیه‌کنندگان و سریال‌سازان در دستور کار خود قرار دهند. از طرفی برای ساخت آثار اجتماعی و جنایی نیز باید به این اصل دقت داشته باشند که نمایش خشونت عریان به شکل و شمایل امروز، بیش‌تر می‌تواند تأثیرات منفی در پی داشته باشد تا جذابیت ایجاد کند.
انتقادات به یک تبلیغ خاص
در مورد تبلیغ مورد اشاره نیز می‌توان به این نکته اشاره کرد که نگاهی به مطالب انتقادی مردم در صفحات مجازی و برخی پلتفرم‌ها، این حقیقت را کاملا آشکار و ثابت می‌کند اولا مخاطبان به پخش بی‌رویه تبلیغات در شبکه نمایش‌خانگی معترض‌اند و ثانیا پخش خشونت در تبلیغ بیش‌تر آن‌ها را یاد جشن خون می‌اندازد تا اینکه آن‌ها را نسبت به منفعت‌گیری از آن محصول تبلیغ‌شده ترغیب کند.