سالمندی در ایران: ۸۰ درصد سالمندان مبتلا به بیماری مزمن، ۳۰ درصد جمعیت تا ۱۴۳۰ بالای ۶۰ سال
به گزارش تاشکن، علیرضا نمازی متخصص سالمندی، تأثیر عمیق افزایش جمعیت سالمند بر ساختار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور را بررسی کرد و گفت پیش‌بینی می‌شود تا سال ۱۴۳۰ نزدیک به ۳۰ درصد از جمعیت ایران به سن بالای ۶۰ سال برسد.
کمبود آموزش تخصصی طب سالمندی
نمازی با تأکید بر نیاز مبرم به آموزش تخصصی در حوزه طب سالمندی، افزود اگرچه این آموزش از سال ۱۳۸۸ در کشور اجرا شده، اما تا کنون آموزش تخصصی گروه‌های مرتبط با سلامت سالمندان حس می‌شود.
وی در مورد اهمیت پوشش بیمه‌ای گفت پوشش بیمه‌های درمانی امکان دسترسی سالمندان به خدمات بهداشتی، درمانی و توانبخشی را افزایش می‌دهد.
آمار‌های نگران‌کننده بیماری‌های مزمن
باقر لاریجانی، رئیس مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به نتایج کوهورت سلامت سالمندان در بوشهر، اعلام کرد ۷۰ درصد افراد بالای ۶۰ سال دچار فشار خون بالا، ۵۰ درصد دیابت و ۶۰ درصد کلس‌ترول بالا هستند.
لاریجانی شکستگی استخوان را یکی از صدمه‌های جدی دوره سالمندی دانست و گفت ۲۵ درصد افرادی که در اثر پوکی استخوان دچار شکستگی لگن می‌شوند، در ماه اول و ۵۰ درصد از آنان در سال اول فوت می‌کنند و مابقی برای ادامه زندگی به اطرافیان وابسته خواهند شد.
لزوم اجرای برنامه مراقبت در منزل
محمدمهدی ناصحی، مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران، با بیان اینکه سالمندی بخشی از روال طبیعی زندگی است، افزود باید با مراقبت‌های صحیح، این روال را به سالمندی پویا تبدیل کنیم. سالمندان پیش از نیاز به بستری در بیمارستان، نیاز به مراقبت در منزل دارند.
ناصحی با اشاره به هزینه‌های سلامت سالمندان در سال ۱۴۰۲ گفت ۳۵ درصد کل هزینه‌های بستری متعلق به سالمندان است و بر این اساس دهه‌های آینده حوزه بهداشت و درمان برای خانواده‌ها پرهزینه‌تر خواهد بود.
۹۴ درصد سالمندان تهرانی مبتلا به بیماری مزمن
احمد دلبری، رئیس انجمن علمی طب سالمندی، با اشاره به شیب سریع سالمندی در ایران که کمتر از ۲۰ سال طول می‌کشد، گفت نزدیک به ۹۴ درصد سالمندان تهرانی حداقل به یک بیماری و نزدیک به ۸۰ درصد آنان با همزمانی دو یا چند بیماری مزمن روبرو هستند.
وی شایع‌ترین بیماری‌ها را فشار خون بالا، بیماری‌های اسکلتی عضلانی، چربی خون و بیماری‌های قلبی و عروقی عنوان کرد و بر ضرورت برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد تأکید داشت.