>> چربی شکم عامل اصلی بروز دردهای مزمن در بدن؛ نتایج جدید تحقیق > برای اولین بار محققان را

>> چربی شکم عامل اصلی بروز دردهای مزمن در بدن؛ نتایج جدید تحقیق > برای اولین بار محققان را

>> چربی شکم عامل اصلی بروز دردهای مزمن در بدن؛ نتایج جدید تحقیق > برای اولین بار محققان رابطه مستقیم و قابل اثباتی میان تجمع چربی اضافی در ناحیه شکم و بروز دردهای مزمن در اندامهای مختلف بدن برقرار کردهاند. این کشف میتواند دیدگاه پزشکی را در مورد ریشهیابی دردهای اسکلتی-عضلانی تغییر دهد. بر اساس نتایج این مطالعه، کاهش وزن و کاهش اندازه دور کمر میتواند نقش مؤثری در کاهش شدت و شیوع دردهای مزمن ایفا کند.

این خبر امیدوارکننده برای میلیونها نفر است که سالها از دردهای کمر، گردن، شانه، باسن و زانو رنج میکشند. جزئیات روششناسی تحقیق گسترده این پژوهش توسط تیمی مشترک از محققان دانشگاههای تاسمانی، استرالیای غربی و موناش انجام شده است. دانشمندان دادههای بیش از ۳۲ هزار مشارکتکننده در بانک زیستی بریتانیا (UK ) را تحلیل کردند که همگی تحت اسکنهای MRI از ناحیه شکم قرار گرفته بودند.

هدف اصلی این اسکنها، سنجش دقیق حجم دو نوع چربی بود چربی احشایی (چربی محاطی با اعضای داخلی) و چربی زیرپوستی (چربی واقع شده مستقیماً زیر پوست). علاوه بر تصویربرداری، از شرکتکنندگان در مورد سابقه درد در نواحی مختلف بدن — شامل کمر، گردن، شانهها، باسن، زانوها یا درد همهجانبه — که حداقل سه ماه طول کشیده بود، پرسش شده بود.

برای ۶۳۸ نفر از این گروه، دو سال پس از بازدید اول، مجدداً اسکن MRI و ارزیابی درد انجام شد تا تغییرات در طول زمان رصد گردد. مکانیزم ارتباط چربی شکمی با درد مزمن تحلیلهای آماری نشان داد که هر دو نوع چربی احشایی و زیرپوستی بهطور مستقل و مستقیم با افزایش شیوع درد مزمن مرتبط هستند. برای کمیسازی این رابطه، محققان از نسبت VAT به SAT (نسبت چربی احشایی به چربی زیرپوستی) به عنوان شاخصی دقیق استفاده کردند.

نتایج بر اساس جنسیت تفاوتهای قابل توجهی را آشکار ساخت در زنان افزایش چربی احشایی باعث دو برابر شدن تعداد نواحی درد در بدن شد. همچنین، افزایش چربی زیرپوستی با ۶۰ درصد افزایش دردهای مزمن همراه بود. در مردان چربی احشایی با ۳۴ درصد و چربی زیرپوستی با ۳۹ درصد افزایش درد مزمن همبستگی داشت.

محققان تأکید کردند که چربی شکمی، بهویژه چربی احشایی، تنها یک عامل ریسک نیست، بلکه میتواند مستقیماً در پاتوفیزیولوژی تشکیل دردهای گسترده در بدن دخیل باشد. آنها تفاوتهای هورمونی و الگوی توزیع چربی در بدن را دلیل اصلی حساسیت بیشتر زنان نسبت به مردان در این زمینه عنوان کردند.

اهمیت بالینی و راهکارهای پیشگیری این تحقیق که در مجله معتبر منتشر شده، تأکید میکند که مدیریت چربی شکم تنها برای پیشگیری از بیماریهای متابولیک و قلبی-عروقی ضروری نیست، بلکه یک استراتژی درمانی اساسی برای کنترل دردهای مزمن اسکلتی-عضلانی محسوب میشود. تغییرات سبک زندگی، تغذیه سالم و فعالیت بدنی منظم برای کاهش چربی احشایی میتواند اثرات دردکشی قابل توجهی داشته باشد. >>