ستاره‌شناسان چینی و ژاپنی ابرنواختر ۱۱۸۱ را در کاسیوپیا رصد کردند
در ششم اوت سال ۱۱۸۱ می‌لادی، ستاره‌شناسان چینی و ژاپنی یک ابرنواختر را که امروزه با نام اس‌ان ۱۱۸۱ شناخته می‌شود، مشاهده و در هشت رساله جداگانه ثبت کردند. این رویدادستاره‌ای یکی از تنها پنج ابرنواختر کهکشان راه شیری است که با اطمینان کامل در اسناد پیش از اختراع تلسکوپ شناسایی شده است.
این ابرنواختر در صورت فلکی کاسیوپیا ظاهر شد و به مدت ۱۸۵ روز در برابر ستارگان ثابت، قابل مشاهده و بی‌حرکت باقی ماند. ریچارد استفنسون برای اولین بار تشخیص داد که ستاره مهمان سال ۱۱۸۱ باید یک ابرنواختر کهکشانی باشد، چرا که تنها یک ابرنواختر می‌تواند این مدت طولانی در آسمان بماند و حرکتی نداشته باشد.
بقایای این انفجار ابرنواخ‌تری امروزه سحابی خرچنگ نامیده می‌شود. این سحابی در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده می‌شود و در کاتالوگ مسیه با نام ام۱ ثبت شده است، زیرا اولین جرم در این فهرست بوده است.
گزاره‌های کهن منجمان چینی با ذهنیت علمی مدرن تدوین نشده‌اند، بلکه بازتابی از دیدگاه سیاسی و اختربینی آن دوره هستند. به نظر می‌رسد اس‌ان ۱۱۸۱ ابتدا در جنوب چین کشف شده و سپس به‌صورت جداگانه و در طول پنج روز در ژاپن و شمال چین رصد گردیده باشد.
متون تاریخی صراحتا اشاره دارند که ستاره مهمان برای ۱۸۵ روز قابل مشاهده بوده و آخرین رصد در ششم فوریه ۱۱۸۲ ثبت شده است. این بازه زمانی طولانی و عدم حرکت ظاهری ستاره، دلیلی بر این است که رویداد ۱۱۸۱ همان پدیده‌ای است که امروزه ابرنواختر نامیده می‌شود.