ابرینواختر ۱۰۵۴ خورشید روز را در آسمان ثور درخشان کرد
پنج ژوئیه سال ۱۰۵۴ می‌لادی، یک انفجار آسمانی بسیار قوی آسمان تابستان را به شدت درخشان ساخت. این رویداد دیدنی، مرگ خشونت‌آمیز یک ستاره بود که برآورد می‌شود حدود ده برابر جرم خورشید ما داشته است.
ستاره‌شناسان چینی در آن زمان مرگ این ستاره را رصد و ثبت کردند. ستاره در بخش جنوبی صورت فلکی ثور ظاهر شده بود و در اوج درخشش، شش برابر زهره و تقریبا به درخشی ماه کامل توصیف گردید. روشنایی ظاهری آن با قدر نزدیک به منفی ۳.۵، تقریبا چهار برابر درخشان‌تر از زهره در درخشان‌ترین حالت خود بود و تا ۲۳ روز آینده حتی در نور روز هم قابل مشاهده می‌ماند.
باقی‌مانده این ابرنواخ‌تر بعدا با نام سحابی خرچنگ شناخته شد؛ توده‌ای ابری و درخشان از گاز و غبار که در فاصله هفت هزار سال نوری از زمین قرار دارد.
امروزه سحابی خرچنگ در نزدیکی ستاره زتا گاو دیده می‌شود و به دلیل اولین بار در فهرست اجرام مسیه قرار گرفتن، با نام نیز شناخته می‌شود.
این سحابی، منبع قوی امواج رادیویی است و نور مرئی آن با فرکانس شبیه امواج رادیویی انتشار می‌یابد. سحابی خرچنگ از معدود ابرنواختر‌های مشاهده‌شده تاریخی در کهکشان راه شیری محسوب می‌شود.
در حالی که تعداد زیادی از ابرنواختر‌ها در کهکشان‌های نزدیک رصد شده‌اند، این رویداد‌ها در کهکشان خودمان نسبتا نادری هستند. آخرین مورد مشاهده‌شده در کهکشان راه شیری، ستاره کپلر در سال ۱۶۰۴ می‌لادی بوده است.